pożyczki

Vademecum pożyczkobiorcy

2008-04-07T11:39:00.000-07:00

Na co zwrócić uwagę, kiedy zdecydujesz się zaciągnąć pożyczkę?

OPROCENTOWANIE

Należy zwrócić uwagę, że wysokość oprocentowania podawana jest najczęściej w dwóch wielkościach: oprocentowanie nominalne i rzeczywiste.

Oprocentowanie nominalne to najczęściej wykazywany koszt pożyczki w skali roku od pożyczanej kwoty, nie obejmujący żadnych opłat związanych z przyznaniem kredytu.

Oprocentowanie rzeczywiste pokazuje w skali roku całkowity koszt pożyczki i umożliwia obiektywne porównanie kredytów różniących się oprocentowaniem, prowizją, okresem spłaty i wysokością innych opłat. Przy wyznaczaniu oprocentowania rzeczywistego bank uwzględnia okres trwania pożyczki i kwotę odsetek, prowizji i opłat oraz innych kosztów ponoszonych przez kredytobiorcę z tytułu zaciągniętego zobowiązania.

Oprocentowanie zmienne oznacza, że wysokość oprocentowania pożyczki może się zmienić w czasie trwania umowy. Zmiana oprocentowania pociąga za sobą zmianę wysokości rat.

Oprocentowanie stałe to takie, które nie zmienia się w okresie trwania umowy pożyczkowej i obowiązuje przez cały okres jej trwania, od momentu podpisania umowy.

WYSOKOŚĆ RATY
Wielkość rat uzależniona jest od tego, czy oferta pożyczkowa przewiduje raty stałe - jedna kwota raty obowiązująca przez cały okres spłaty, czy malejące - wielkość rat zmniejsza się i uzależniona jest od kwoty pożyczki, która została do spłacenia oraz od oprocentowania.

CZAS SPŁATY
Czas spłaty pożyczki wpływa na wysokość rat: przy tej samej kwocie pożyczki im dłuższy okres spłaty, tym mniejsza jest wysokość raty.

WCZEŚNIEJSZA SPŁATA
Spłata pożyczki we wcześniejszym terminie może wiązać się z naliczeniem prowizji od spłacanej kwoty lub od salda pożyczki pozostającego do spłaty.

ZABEZPIECZENIE SPŁATY KREDYTU
Każda instytucja finansowa zabezpiecza się na wypadek braku wywiązania się pożyczkobiorcy z warunków spłaty kredytu. Podstawowe zabezpieczenia to:

Weksel , czyli dokument podpisany przez pożyczkobiorcę zobowiązujący do bezwarunkowego zapłacenia określonej kwoty pieniężnej w oznaczonym terminie.
Poręczenie osoby trzeciej
Zastaw pod hipotekę czy na przedmiotach / papierach wartościowych
Cesja z praw np. polisy ubezpieczeniowej

CZAS ROZPATRZENIA WNIOSKU POŻYCZKOWEGO
Czas rozpatrzenia wniosku pożyczkowego oraz wypłaty pieniędzy może być różny w zależności od wysokości kwoty i rodzaju kredytu.

WYMAGANE DOKUMENTY
Aby starać się o kredyt pożyczkobiorca musi przedstawić komplet wymaganych dokumentów, najczęściej potrzebne jest zaświadczenie (na blankiecie instytucji finansowej) z zakładu pracy o zatrudnieniu i wysokości zarobków, dokument tożsamości, ale w zależności od źródła dochodu pożyczkobiorcy, rodzaju pożyczki i wysokości kwoty banki mogą żądać innych dokumentów.

Dekalog kredytobiorcy

2008-02-05T14:59:00.000-08:00

Kredyt hipoteczny to w większości przypadków zobowiązanie, jakie zaciągamy na co najmniej kilka lub kilkanaście lat. Dlatego wybierając ofertę należy zwrócić uwagę na wiele czynników, które wpływają na nasz kredyt, powodując że będzie on najlepiej dostosowany do naszych potrzeb i oczekiwań.

1. Oprocentowanie kredytu
Jednym z najważniejszych parametrów kredytu jest oprocentowanie. Decydując się na kredyt należy pamiętać, że jest on oprocentowany według zmiennej stopy procentowej, na którą składa się marża banku oraz stopa referencyjna uzależniona od waluty. Porównując oferty nie patrzmy tylko na łączne oprocentowanie w dniu przedstawiania oferty. Żądajmy dokładnych informacji ze szczególnym uwzględnieniem wysokości marży, gdyż de facto to ona różnicuje oferty.

2. Dodatkowe opłaty
Na koszt kredytu i wysokość naszych miesięcznych obciążeń często mają wpływ także inne stałe opłaty, np.: ubezpieczenie na życie. Często sugerujemy się tylko oprocentowaniem i wysokością raty, a zapominamy o tych dodatkowych kosztach, które będziemy musieli płacić co miesiąc. Zsumujmy zatem wszystkie miesięczne opłaty i dopiero porównujmy oferty.

3. Prowizja od udzielenia kredytu
W wielu bankach opłatą ponoszoną przed uruchomieniem kredytu jest jednorazowa prowizja, często zamieniana na ubezpieczenia. Uważajmy na reklamy typu 0% prowizji, bo często bank który jej nie pobiera narzuca nam obowiązek przystąpienia do ubezpieczenia (np.: na życie czy od bezrobocia) i zapłacenia z góry składki za kilkanaście miesięcy. Koszt takiego ubezpieczenia niejednokrotnie może być wyższy niż prowizja, którą zapłacilibyśmy w innym banku, dodatkowo prowizja to opłata jednorazowa, a ubezpieczenia czasami trzeba kontynuować i ponosić kolejne opłaty. Oczywiście należy szukać ofert z jak najniższą prowizją, ale paradoksalnie czasami taniej będzie zapłacić wyższą prowizję, niż decydować się na oferty gdzie ta opłata nie jest pobierana.

4. Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego
Standardowo banki wymagają 10-20% wkładu własnego w inwestycję. Jeśli takiego wkładu nie posiadamy wówczas tę brakującą część należy ubezpieczyć, najczęściej na okres 3-letni. Dokonując wyboru banku sprawdźmy ile takie ubezpieczenie kosztuje oraz jakie ciążą na nas obowiązki i opłaty po 3 latach, jeśli nie uda nam się uzyskać wymaganego wkładu własnego. Jednocześnie warto zapytać czy dany bank zwraca część składki ubezpieczeniowej jeśli nadpłacimy kredyt i wymagany wkład uzyskamy po np:. 2 latach.

5. Ubezpieczenie kredytu do momentu ustanowienia hipoteki
Do momentu dostarczenia odpisu Księgi Wieczystej z wpisem hipoteki na rzecz banku należy płacić dodatkowe ubezpieczenie, ewentualnie bank stosuje zwiększoną marżę. Ważny jest sposób naliczania tej opłaty, czy jest ona uzależniona od wysokości przyznanego kredytu czy od kwoty aktualnego zadłużenia. Jest to istotne szczególnie przy zakupie nieruchomości na rynku pierwotnym, gdzie na wpis możemy czekać nawet kilkanaście miesięcy (wliczając czas budowy), a różnice wynikające ze sposobu naliczania opłaty mogą być naprawdę duże.

6. Opłata za wycenę nieruchomości
Na potrzeby kredytu należy oszacować wartość nieruchomości będącej zabezpieczeniem kredytu. Sprawdźmy czy dany bank robi tylko bezpłatną wycenę wewnętrzną na podstawie zdjęć, czy też wymaga dostarczenia wyceny wykonanej przez uprawnionego rzeczoznawcę. Jeśli tak, to dopytajmy kto ponosi jej koszt.

7. Opłata za wcześniejszą spłatę
Jeśli planujemy spłacić kredyt wcześniej lub chcemy dokonywać częściowych nadpłat istotnym parametrem będzie jak najniższa opłata za te czynności. Jeśli bank informuje nas że nie pobiera takiej opłaty sprawdźmy czy ta informacja jest zapisana w umowie kredytowej, czy też jest to odniesienie do aktualnej tabeli opłat i prowizji. To że bank dzisiaj zgodnie z tabelą takiej opłaty nie pobiera, nie oznacza że w momencie kiedy będziemy chcieli dokonać nadpłaty kredytu tej opłaty ciągle nie będzie. Tabela opłat może zmieniać się bez naszej zgody w przeciwieństwie do zapisów umowy kredytowej.
Sprawdźmy też czy po dokonaniu nadpłaty bank będzie wymagał aneksu do umowy kredytowej i ile on kosztuje. Może zdarzyć się sytuacja że bank nie pobiera opłaty za wcześniejszą spłatę lub jest ona symboliczna, ale za to każe sobie słono płacić za sporządzenie aneksu.

8. Raty równe czy raty malejące?
W przypadku rat równych co miesiąc płacimy ratę w takiej samej wysokości, a różnice w tych ratach mogą wynikać tylko ze zmieniającego się oprocentowania i kursu waluty jeśli zdecydowaliśmy się kredyt w walucie obcej. Decydując się natomiast na raty malejące co miesiąc nasza rata będzie systematycznie malała. Spłacając kredyt w systemie rat malejących w całym okresie kredytowania zapłacimy co prawda mniej odsetek niż gdybyśmy spłacali kredyt w ratach równych, jednak należy pamiętać że w przypadku rat malejących nasze początkowe obciążenia będą o około 25-30% wyższe niż przy ratach równych.

9. Złoty czy waluta?
Zaciągając kredyt w walucie obcej należy pamiętać że kwota wyrażona w złotych będzie przeliczona na odpowiednią kwotę wyrażoną w walucie po kursie kupna, natomiast kredyt będziemy spłacać po kursie sprzedaży. Ta różnica to około 4-6% i w dużym uproszczeniu można powiedzieć że jest do dodatkowa opłata rozłożona na cały okres kredytowania. Jednocześnie pamiętajmy że zaciągając kredyt w walucie obcej ponosimy wszelkie konsekwencje związane z ryzykiem kursowym. Jeśli złoty się osłabia (waluta drożeje) wówczas rośnie wysokość naszej raty oraz naszego zadłużenia. Z drugiej strony, w sytuacji odwrotnej możemy dużo zyskać, nasza rata ulegnie obniżeniu, również nasze saldo zadłużenia zmaleje.

10. Rozpatrywanie wniosku
Jako element oferty możemy potraktować również czas oczekiwania na decyzję. Cóż nam przyjdzie po fantastycznej ofercie jeśli rozpatrywanie wniosku będzie trwało 2 miesiące? Możemy nie zdążyć z uzyskaniem kredytu w określonym terminie i w konsekwencji utracić wpłacony zadatek. Czasami lepiej skorzystać z odrobinę droższego kredytu, mając jednak gwarancję że zdążymy załatwić wszelkie formalności i sfinalizujemy całą transakcję.

Podsumowując, nie ma jednoznacznej odpowiedzi, który bank w danym momencie ma najlepszą ofertę na rynku. Zbyt wiele czynników decyduje o kredycie. Oferty banków są zbyt zróżnicowane, aby w jednoznaczny sposób odpowiedzieć na pytanie o najlepszy bank. W sytuacji, gdy niemal każdy bank na rynku udziela kredytów hipotecznych, osobę, która chce zaciągnąć kredyt, czeka wizyta w każdym banku i samodzielne porównywanie ofert. Alternatywą może być wizyta u brokera i spotkanie z doradcą, który ma w swojej ofercie kilkanaście banków i przedstawi kilka propozycji dostosowanych do potrzeb klienta, przedstawiając zalety i wady każdego z rozwiązań. Klient oszczędza przede wszystkim swój czas, jednocześnie doradca może wynegocjować specjalne warunki cenowe dla konkretnego klienta.

Michał Krajkowski
doradca kredytowy DK NOTUS

http://banki.wp.pl/kat,70434,page,2,wid,9500603,wiadomosc.html

Banki będą ograniczać nowe pożyczki

2008-01-29T14:31:00.000-08:00

Amerykańskiej i światowej gospodarce grozi katastrofa. Tak ostrzegał w końcu listopada Lawrence Summers, były główny ekonomista Banku Światowego

W zeszłym roku wartość akcji Citigroup - jednego z największych banków na świecie - spadła o 46 proc. Akcjonariusze banku są dziś biedniejsi niż przed rokiem o 130 mld dol. Akcje Merrill Lynch - wielkiego banku inwestycyjnego, przed którego siedzibą na Wall Street stoi słynna rzeźba byka, wróżba hossy - spadły o 43 proc. Straty akcjonariuszy - 36 mld dol. Bank inwestycyjny Morgan Stanley wart jest dziś 57 mld dol. - przed rokiem był cenniejszy o 17 mld. Akcje Bank of America, największego banku na świecie, spadły "tylko" o 21 proc., co oznacza, że z portfeli akcjonariuszy ubyło blisko 50 mld dol.

Średnio, w ciągu roku akcje największych banków amerykańskich i międzynarodowych notowanych na giełdzie nowojorskiej poszły w dół o jedną trzecią. Ich wartość skurczyła się o 240 mld dol. Światowe media porównują straty banków do skutków huraganu "Karina", który przed dwoma laty zniszczył Nowy Orlean.

Gdy wali się piramida

Kryzys zaczął się w czerwcu 2007 r. Banki amerykańskie, a także brytyjskie, szwajcarskie, francuskie, niemieckie i japońskie poniosły ogromne straty, inwestując w instrumenty finansowe powiązane z kredytami hipotecznymi.

Od kilku lat operacje związane z kredytami hipotecznymi mocno się skomplikowały. Bank, który udziela takiego kredytu, sam potrzebuje pieniędzy na dalszą działalność, więc "odsprzedaje" swych dłużników większym bankom. Te dzielą kredyt hipoteczny na małe cząstki (np. kredyt 300 tys. dol. na 300 części po 1000 dol.), a następnie emitują obligacje, zabezpieczeniem których stają się owe cząstki. Rzecz jasna, owe obligacje są oprocentowane i przynoszą posiadaczowi stały dochód. Są też przedmiotem spekulacji - są sprzedawane i kupowane, ich ceny rosną lub spadają. W 2006 r. obligacje zabezpieczone kredytami hipotecznymi przynosiły wysoki zysk, 9-11 proc. rocznie. Wiele banków zaczęło więc w nie inwestować.

Powstała w ten sposób piramida finansowa. Jej podstawą były nieruchomości, które stanowiły zabezpieczenie kredytów hipotecznych. Z kolei kredyty hipoteczne gwarantowały spłatę obligacji. Obligacje zaś były zabezpieczeniem kolejnych kredytów.

Gdy jednak chwieje się podstawa, piramida zaczyna się rozsypywać. Tak też się stało. Okazało się, że banki zbyt pochopnie udzielały kredytów hipotecznych, wierząc, że wartość nieruchomości, które stanowią ich zabezpieczenie, wzrośnie. Tymczasem od kilku miesięcy ceny domów w USA idą w dół. Coraz więcej rodzin przestaje spłacać raty od kredytów i podaż domów przewyższa popyt na nie. W ślad za tym spada wartość obligacji zabezpieczonych kredytami hipotecznymi. Banki starają się więc pozbyć tych obligacji za wszelką cenę, obniżając ich wartość jeszcze bardziej.

Część tych obligacji nie jest już nic warta - dług, którego są świadectwem, przestaje być spłacany. Banki muszą je wpisać w straty, a dokładniej - w swym bilansie sporządzić rezerwy, których wartość odpisuje się od zysku banku.

Upadłe ikony

To nie przypadek, że największe kłopoty mają dziś banki będące do niedawna ikonami Wall Street - były bowiem największymi emitentami obligacji zabezpieczonych kredytami hipotecznymi. To one budowały piramidę.

Każda piramida finansowa przez pewien czas wydaje się maszynką do robienia pieniędzy. Gdy się rozpada, wszyscy krzyczą, że to maszynka do oszukiwania głupców. W ostatnich tygodniach wyszły na jaw zadziwiające fakty. Np. Merrill Lynch udzielił rozmaitych pożyczek zabezpieczonych kredytami hipotecznymi na sumę 41 mld dol., gdy tymczasem wartość jego akcji wynosi dziś jedynie 46,1 mld dol. Pożyczki wartości 7,9 mld dol. były źle zabezpieczone. To oznacza, że niemal co piąty pożyczony dolar został stracony.

Royal Bank of Scotland, drugi co do wielkości bank brytyjski, skreśli ze swego bilansu należności warte 2-3 mld dol. Straty Citigroup szacowane są na 8-11 mld dol., Bank of America - na 3,7 mld dol., banku Wachovia - na 2,1 mld dol. Bear Sterns poinformował w końcu grudnia, że wpisał w straty należności warte 1,9 mld dol. Francuski bank Credit Agricole musiał sporządzić rezerwy w wysokości 2,5 mld euro. Szwajcarski UCB chyba ustanowił rekord - powiązane z nim fundusze mają 10 mld dol. nieściągalnych wierzytelności.

- W gruncie rzeczy banki z Wall Street siedzą na gnijącej stercie podejrzanych papierów, których nikt nie chce dotknąć - komentował Richard Bookstaber, szef działu zarządzania ryzykiem w banku Salomon Brothers. - Ilekroć rynek obraca się przeciwko tobie, ponosisz ogromne straty, mając aktywa, których nie możesz spieniężyć. Ponieważ jest zbyt mało kupców, musisz sprzedawać za wszelką cenę, z ogromną stratą.

Zdaniem ekspertów z Europejskiego Banku Centralnego 21 największych grup bankowych w strefie euro będzie musiało znaleźć 244 mld euro na sfinansowanie poniesionych strat. Problem w tym, że banki ukrywają rzeczywisty stan swych finansów, nie umieszczając w oficjalnych bilansach sporej części kredytów, które nie zostaną im zwrócone. Posługują się prostymi sztuczkami - obligacje zabezpieczone kredytami hipotecznymi obciążają bilanse rozmaitych funduszy należących do banku, więc bank przynajmniej przez jakiś czas udaje, że sprawa jego nie dotyczy. Tak działo się na przykład w szwajcarskim UBS, którego klienci i akcjonariusze zostali zaskoczeni informacją, że bank poniósł ogromne straty. W efekcie prezes UBS Peter Wuffli stracił pracę.

Z końcem października zwolniony też został Stanley O'Neal, dyrektor wykonawczy Merrill Lynch, jeden z najbardziej znanych i najlepiej opłacanych menedżerów na świecie. Odszedł z ogromną odprawą - ponad 150 mln dol. Rada dyrektorów Citigroup zwolniła w listopadzie dyrektora zarządzającego Charlesa Prince'e, którego wini się za dopuszczenie do strat. Jimmy'ego Cayne'a, prezesa Bear Stearns, uratował tylko podeszły wiek. Ma 73 lata i wkrótce odejdzie na emeryturę.

Powiedzmy szczerze - niektórzy kryzys przewidzieli. Fundusz hedgingowy Lahde Capital, mający siedzibę w Santa Monica w Kalifornii, osiągnął w zeszłym roku 1000 proc. zysku, grając na rynku aktywów zabezpieczonych kredytami hipotecznymi. Fundusz założył, że wartość tych aktywów będzie spadać - i wygrał.

Święte przymierze banków centralnych

System bankowy opiera się na zaufaniu. Nawet jeśli bank ma kłopoty, może przetrwać, gdy inni mają do niego zaufanie. Ale dziś zaufanie na rynkach finansowych to towar bardzo deficytowy. Banki wcześniej czy później będą musiały wprowadzić zagrożone wierzytelności do bilansów, co pokaże w całej okazałości ich nędzę. A wówczas zdarzyć się może wszystko. Co będzie, gdy klienci, którzy powierzyli bankom swe pieniądze, zechcą je wycofać? W normalnych warunkach bank, który ma za mało gotówki na bieżące wypłaty, pożycza ją od innych banków. Dziś jednak banki mają kłopot z oceną rzeczywistej sytuacji swych konkurentów i niechętnie udzielają im pożyczek, a jeśli już - to na wysoki procent. Może się więc powtórzyć sytuacja brytyjskiego banku Northern Rock, który we wrześniu był bliski upadłości nie dlatego, że miał duże straty, lecz z powodu braku zaufania klientów.

Aby zapobiec dalszemu narastaniu kryzysu, 12 grudnia 2007 r. największe banki centralne na świecie zawarły święte przymierze skierowane przeciw kryzysowi. Postanowiły wspólnie zadbać o to, by na rynkach finansowych panowała wystarczająca płynność - tzn. by nie doszło do sytuacji, że brak pieniędzy w jednym banku uruchamia efekt domina: kłopoty mają wierzyciele zagrożonego banku, potem banki, które pożyczyły mu pieniądze itd. Liderem porozumienia został - co zrozumiałe - Bank Rezerw Federalnych USA (Fed), który obiecał jeszcze w grudniu pożyczyć bankom i innym instytucjom finansowym 40 mld dol. Akcja Fed ma zwiększyć poziom gotówki w bankach i obniżyć stopy procentowe od pożyczek międzybankowych, a tym samym złagodzić dolegliwość kryzysu.

Fed przeprowadził w grudniu dwie aukcje - coś w rodzaju licytacji, w trakcie których można było "kupić" pożyczkę od Banku Rezerwy Federalnej. Dwie kolejne aukcje odbędą w styczniu. Mogą w nich uczestniczyć wszystkie banki amerykańskie bez konieczności ujawniania, kim są. Amerykańskie władze monetarne chciały w ten sposób zachęcić duże banki, by nie wstydziły się brać pieniędzy od Rezerwy Federalnej, co uznawane jest w branży za oznakę kłopotów finansowych.

Europejski Bank Centralny poszedł jeszcze dalej. 18 grudnia 2007 r. zaskoczył rynki finansowe ofertą pożyczek według stopy procentowej niższej niż stopa rynkowa. ECB zaoferował bankom krótkoterminowe pożyczki wartości 348,6 mld euro, co rzecz jasna doprowadziło do szybkiego spadku stóp międzybankowych (według których banki pożyczają pieniądze sobie nawzajem).

Była to już druga taka akcja ECB kierowanego przez francuskiego finansistę Jeana-Claude'a Tricheta. W sierpniu, natychmiast po uzyskaniu informacji o narastaniu kryzysu, zapewnił on bankom linię kredytową wartości 95 mld euro. W grudniu "Financial Times" uznał Tricheta za człowieka roku.

Amerykanie wierzą w bezpłatny lunch

Zgodnie z powiedzeniem Miltona Friedmana "nie ma bezpłatnego lunchu". Zmarły przed ponad rokiem ekonomista uważał, że każda interwencja rządu lub władz monetarnych musi mieć skutki negatywne. Ale dziś politycy i finansiści są przerażeni sytuacją i wolą nie zastanawiać się nad sensem tej mądrości.

W końcu listopada Lawrence Summers, były główny ekonomista Banku Światowego i sekretarz skarbu w administracji Billa Clintona opublikował tekst, w którym ostrzegł, że sytuacja w amerykańskiej i światowej gospodarce zmierza do katastrofy. Sektor gospodarki mieszkaniowej jest bliski załamania. Średnia cena domu w USA może - zdaniem Summersa - spaść w tym roku o połowę w stosunku do najwyższego poziomu z 2006 r. Tak znaczny spadek cen doprowadzi do zmniejszenia wydatków konsumpcyjnych, które napędzały gospodarkę amerykańską w ostatnich latach. Dalszą konsekwencją będzie pogłębienie się kryzysu kredytów hipotecznych i jeszcze większe straty wszystkich banków. Skoro domy tanieją, to zabezpieczenie kredytów okazuje się niewiele warte. Banki będą więc ograniczać nowe pożyczki, co doprowadzi do spadku inwestycji. W tej sytuacji recesja jest nieunikniona i może się rozszerzyć na cały świat. Stany Zjednoczone z powodu spadku wartości dolara będą ograniczały swe zakupy za granicą i przestaną być lokomotywą światowej gospodarki.

Summers jest wybitnym ekonomistą. Przyznaje się do tradycji keynesowskiej, która każe rządom i bankom centralnym koncentrować się przede wszystkim na celach doraźnych - na pobudzaniu gospodarki i przeciwdziałaniu recesji, nie oglądając się na skutki długookresowe. Dziś Summers zaleca działania szybkie i radykalne. Najważniejsze jest powstrzymanie spadku popytu, co może rozkręcić spiralę recesji. Dlatego Summers uważa za konieczne szybsze obniżki stóp procentowych Fed i innych banków centralnych. Doradza też, aby rząd zachęcał banki, by te nadal udzielały kredytów - na kupno domów i na inwestycje.

Rząd USA ma instrumenty, by prowadzić taką politykę. Poprzez takie instytucje jak Federal Housing Administration czy Federal National Mortgage Association może skłaniać prywatne banki hipoteczne do udzielania większej ilości kredytów. "To wszystko może jednak nie wystarczyć dla powstrzymania recesji" - ostrzega Summers.

Republikański rząd George'a Busha podjął kroki zaradcze - niemal dokładnie według zaleceń ministra z rządu Clintona. 6 grudnia prezydent ogłosił program mający na celu obniżenie kosztów spłaty kredytów hipotecznych przez te gospodarstwa domowe, które mają kłopot ze spłatą (około 1,2 mln pożyczkobiorców). Właściciele domów, którzy zalegają ze spłatą nie dłużej niż 60 dni, mogą skorzystać z przywileju spłaty odsetek według niższej stopy procentowej. Muszą jednak udowodnić, że nie stać ich na spłatę wyższych odsetek. Ci, których w ogóle nie stać na spłatę kredytów, będą mogli skorzystać z pięcioletniego zamrożenia spłat, a ich przypadki rozpatrywane będą indywidualnie.

Formalnie pomoc dla zadłużonych gospodarstw domowych nie pociągnie za sobą żadnych kosztów dla podatników. Wszystko ma załatwić skomplikowana inżynieria finansowa. Istniejąca od 1934 r. agencja rządowa Federal Housing Administration ma rezerwę w wysokości 22 mld dol. na pokrycie niespłacanych kredytów. Agencja gwarantuje ich spłatę, a tym samym umożliwia zaciąganie kredytów przez gospodarstwa domowe, którym bank odmówiłby swych usług z uwagi na niskie dochody i brak innych zabezpieczeń. Gwarancje FHA przepadają, gdy zadłużony właściciel domu przestaje spłacać kredyt. Według planu Busha taki niesolidny dłużnik dostanie teraz drugą szansę. A potem być może kolejną. Na krótką metę taka akcja ułatwi życie dłużnikom, na długą jednak - zachęca do braku odpowiedzialności. Niektórzy amerykańscy prawnicy wyrażają obawy, że ingerencja rządu w kontrakty dotyczące kredytów hipotecznych podważa wiarygodność prawa kontraktowego, którym Ameryka szczyci się od 200 lat.

Plan Busha spotkał się z umiarkowanym poparciem banków i stowarzyszeń reprezentujących zadłużone rodziny. Hillary Clinton, najbardziej prawdopodobny kandydat Demokratów na prezydenta, stwierdziła, że administracja robi za mało, by pomóc pożyczkobiorcom. Ciekawe, co ona zrobi, jeśli zostanie prezydentem.

Azja przejmuje Amerykę

Pomoc dla zadłużonych posiadaczy domów to tylko jeden z pomysłów administracji Busha. Sekretarz skarbu Henry Paulsen od dawna zachęca banki do stworzenia ogromnego funduszu, który przejąłby część złych długów.

Tego rodzaju fundusze - tzw. SIV (structured investment vehicle) - znane są na świecie od dawna i posiadają dziś aktywa wartości około 250 mld dol. SIV zaciąga nisko oprocentowane, krótkoterminowe pożyczki i nabywa za nie wyżej oprocentowane obligacje długoterminowe. Zarabia na różnicy w oprocentowaniu.

Super-SIV, do którego namawia Paulsen, miałby być stworzony przez banki, które najmocniej odczuły kryzys finansowy - przede wszystkim Citigroup, Bank of America i JP Morgan Chale. Mówiło się o zgromadzeniu aktywów wartych 100 mld dol.

W gruncie rzeczy super-SIV byłby tylko sztuczką księgową. Banki mogłyby skreślić trudne do ściągnięcia wierzytelności ze swych bilansów i przekazać je do nowej instytucji. Coś podobnego uczyniły w latach 90. banki japońskie, ratując się przed bankructwem. Japoński system bankowy ocalał, ale okazało się, że "darmowego lunchu" jednak nie ma. Cenę za te sztuczki zapłaciła japońska gospodarka, która na całą dekadę pogrążyła się w stagnacji. Banki, którym ciążyły ukrywane złe długi, nie były w stanie aktywnie wspierać gospodarki.

Wygląda na to, że amerykański superfundusz jednak nie powstanie. W końcu grudnia entuzjazm banków dla tej instytucji osłabł. Być może powodem był zastrzyk kapitału, jaki otrzymały niektóre banki pogrążone w złych długach. Ratunek przyszedł z dalekiej Azji. Morgan Stanley, którego straty spowodowane inwestycjami w instrumenty powiązane z kredytami hipotecznymi szacuje się na 9,4 mld dol., poinformował o sprzedaży akcji wartych 5 mld dol. Chińskiej Korporacji Inwestycyjnej (China Investment Corporation) - instytucji finansowej zarządzającej rezerwami zagranicznymi państwa. Rząd Chin stanie się (pośrednio) właścicielem prawie 10 proc. akcji tego wielkiego banku inwestycyjnego.

Merrill Lynch, któremu ryzykowne inwestycje upuściły mnóstwo krwi, zostanie zasilony przez singapurski fundusz inwestycyjny Temasek Holdings, który do 28 marca 2008 r. kupi akcje banku warte 4,4 mld dol. i opcje na zakup dodatkowych akcji.

To, że inwestorzy pochodzą z dalekiej Azji, ma wymiar symboliczny. Przez ostatnie dziesięć lat gospodarka amerykańska coraz bardziej uzależniała się od chińskiej. Ta ostatnia jest, rzecz jasna, dużo słabiej rozwinięta, ale rośnie bardzo dynamicznie i coraz więcej inwestuje w Stanach Zjednoczonych. Po inwestycjach w długi amerykańskiego rządu przyszedł czas na inwestycje bezpośrednie. Coś podobnego działo się przed 30 laty w relacjach między USA i Japonią. W pewnym momencie Amerykanie przerazili się, że wkrótce będą pracowali dla Japończyków. Obawy były na wyrost, ale nie były bez znaczenia dla stosunków między obu krajami. Jest tylko kwestią czasu, gdy w Ameryce zacznie narastać obawa przed chińską dominacją.

Kto zapłaci za lunch

W poprzedniej dekadzie kilka krajów rozwijających się przeżyło poważny kryzys finansowy. Niektóre z nich otrzymały pomoc Międzynarodowego Funduszu Walutowego, a także krajów bogatych - ale nie bezwarunkową. Żądano od nich, by zaczęły się "lepiej prowadzić". Światowe media rozpisywały się o lekkomyślności rządów Meksyku, Tajlandii czy Brazylii, które zadłużały się nadmiernie, tolerowały brak przejrzystości w bankach i korupcję, co sprawiało, że kapitał wędrował nie tam, gdzie powinien.

Teraz wybuchł podobny kryzys - tyle że zaangażowane są weń kraje bogate. Ale w gruncie rzeczy przyczyny kryzysu są podobne - lekkomyślne inwestycje, przykrywanie złej sytuacji nowymi pożyczkami, tworzenie piramidy finansowej. Skala pomocy, jaką otrzymały banki, jest nie mniejsza niż pomoc dla krajów rozwijających się. Niestety, pomoc ta jest w gruncie rzeczy bezwarunkowa i bezrefleksyjna. Martin Wolf, komentator "Financial Times", pytał: "Czy wysiłki podjęte teraz przez banki centralne stanowią dla nas wystarczający powód, aby przestać się bać? (...) Nie można wykluczyć, że bankowcom uda się przywrócić spokój na rynkach. Być może uchronią oni w ten sposób parę gospodarek przed recesją. Ale na tym historia się nie kończy. Im większa będzie obecna interwencja, tym surowsze przepisy trzeba będzie narzucić w przyszłości instytucjom finansowym".

Ale poza kilkoma komentatorami, akcja ratunkowa banków centralnych i rządów krajów najbogatszych została przyjęta z entuzjazmem. Chodzi o to, by uniknąć recesji, by ratować banki przed upadkiem. Co będzie dalej, to się zobaczy.

Niebezpieczeństwem, które pojawi się najszybciej, będzie inflacja. Banki centralne "na chwilę" zawiesiły wykonywanie swej podstawowej funkcji, jaką jest stabilizacja pieniądza i wpompowały w system bankowy ogromne sumy. Tymczasem na całym świecie podnosi się poziom inflacji i być może wkrótce będzie to podstawowy problem, z jakim zmagać się będą banki centralne. W latach 70. ubiegłego stulecia wysoka, dwucyfrowa inflacja "zaskoczyła" finansistów jak zima drogowców. Jej koszty były ogromne. Kto wie, czy nie zmierzamy w tę samą stronę.

Akcja ratunkowa zdestabilizowała też grę na rynkach finansowych. Reguła tej gdy jest taka: jeśli mocno ryzykujesz, możesz dużo wygrać lub splajtować. Akcja ratunkowa zachęca do jeszcze większego ryzyka. Przecież rządy i banki centralne zawsze nam pomogą - mogą teraz myśleć bankowcy i jeszcze ostrzej grać naszymi pieniędzmi.

Czy straty, jakie poniosły wielkie banki, mogą pozostać bez wpływu na światową gospodarkę? Ekonomiści są przekonani, że to niemożliwe. Międzynarodowe instytucje obniżają prognozy wzrostu gospodarczego. MFW już w październiku zmienił prognozy na rok 2008 - jego zdaniem światowa gospodarka będzie rosła w tempie 4,8, a nie, jak wcześniej przewidywano, 5,2 proc. To wciąż wysoki wzrost, ale jego centra znajdować się będą w Azji Wschodniej.

OECD - organizacja 30 najbogatszych krajów świata - szacuje, że gospodarki rozwinięte wzrosną w tym roku o 2,3 proc. Byłby to najgorszy wynik od roku 2003, kiedy to światowa gospodarka, wydobywając się z zapaści spowodowanej pęknięciem bańki technologicznej, osiągnęła tempo wzrostu 1,9 proc.

Ale wielu ekspertów uważa, że istnieje poważne ryzyko dużo gorszych scenariuszy. Akcja banków centralnych i rządów była czymś w rodzaju aspiryny. Temperatura spadła, ale źródła choroby - niestabilność światowego systemu finansowego, napięcia w gospodarce amerykańskiej, przesuwanie się centrum światowej gospodarki na Daleki Wschód - pozostały.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Pożyczka w towarzystwie ubezpieczeniowym

2007-12-29T07:14:00.000-08:00

W towarzystwie ubezpieczeniowym można uzyskać pożyczkę, ale UWAGA!! tylko do wartości gotówkowej polisy na koniec poprzedniego roku ubezpieczenia. Spłata pożyczki w różnych towarzystwach wygląda inaczej.

W niektórych w przypadku opóźnień w spłacie pożyczki pod zastaw polisy lub zaniechania spłaty należności pobierane są z kwoty zastawu do wyczerpania wartości polisy, skutkujące jej likwidacją.

W niektórych zakładach ubezpieczeń kapitał podstawowy wynikający z przyznanej pożyczki może być spłacany do końca trwania umowy ubezpieczenia. Forma dokonywania wpłat jest dowolna. Można dokonać wpłaty jednorazowo wraz z należnymi odsetkami, można też dokonywać wpłat w ratach w wysokości dowolnie ustalonej przez klienta.

Wymagane dokumenty
W celu uzyskania pożyczki z polisy ubezpieczenia na życie należy wypełnić stosowny wniosek. Wymagany formularz można uzyskać kontaktując się z agentem ubezpieczeniowym lub najbliższym przedstawicielstwem Twojego towarzystwa ubezpieczeniowego. Towarzystwo rozpatrzy Twój wniosek, a po przyznaniu Ci pożyczki przeleje ją na wskazane przez Ciebie konto bankowe.

Umorzenie rodzinnej pożyczki bez podatku

2007-12-13T11:05:00.000-08:00

W przypadku umorzenia pożyczki od członka rodziny nie powstaje przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Zdaniem ekspertów skutki umorzenia pożyczki należy rozpatrywać z punktu widzenia ustawy o PIT a nie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Umorzenia pożyczki nie należy bowiem traktować jak darowizny. Zasadniczo umorzenie pożyczki powoduje powstanie przychodu, nie zawsze trzeba jednak płacić z tego tytułu podatek. Od 1.01.2007r. wprowadzona została bowiem bardzo korzystna dla podatników ulga, zgodnie z którą zwolniona z opodatkowania jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od osób zaliczonych do pierwszej i drugiej grupy podatkowej. Zwolnienie to obejmuje więc szerszą grupę osób niż w przypadku samych darowizn.

Rzeczpospolita Prawo co dnia z dnia 2007-05-16
Konrad Piłat

Czym kredyt różni się od pożyczki?

2007-12-02T05:33:00.001-08:00

Kredyty - porady dla konsumentów

Stosownie do art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Podstawową cechą umowy pożyczki jest więc to, że przekazując określona ilość pieniędzy pożyczkodawca nie określa w jaki sposób pożyczkobiorca będzie z nich korzystał.

Natomiast w przeciwieństwie do pożyczki kredyt udzielany jest na konkretne cele, sprecyzowane przez kredytobiorcę we wniosku kredytowym i wskazane w umowie. Jest to wymóg obligatoryjny, którego nieprzestrzeganie powoduje w konsekwencji zastosowanie przez bank. Przepis ten daje bankowi prawo wypowiedzenia umowy kredytowej przed terminem płatności w niej określonym, jeżeli nie zostały dotrzymane przez kredytobiorcę istotne warunki umowy kredytowej (tak: pismo nr NB/ZIP/158/96 z dn. 16.02.1996 r. - opinia Zespołu Interpretacji Prawnych GINB).

Idąd jeszcze dalej wskazać należy, że w przypadku pożyczki dochodzi do przeniesienia własności pieniędzy natomiast umowa kredytowa nie przenosi na kredytobiorcę własności środków pieniężnych. Sprowadza się ona do tego, że bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie określoną kwotę środków pieniężnych, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, do zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w umówionym terminie spłaty oraz do zapłaty prowizji od przyznanego kredytu (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 1999.03.26)

Pożyczka pod zastaw polisy

2007-11-14T14:38:00.000-08:00

W jaki sposób można wykorzystać posiadaną polisę na życie, aby otrzymać pożyczkę? Ile jest tych sposobów? Poznaj podstawowe zasady, jakie rządzą pożyczkami pod zastaw polisy. Pamiętaj, że w każdym towarzystwie ubezpieczeniowym szczegóły mogą wyglądać inaczej, jednak przedstawione tu podstawy są takie same.

Pożyczka (kredyt) w banku
Możesz wykorzystać polisę na życie dla zabezpieczenia kredytu w wypadku śmierci kredytobiorcy. Wysokość sumy ubezpieczenia nie stanowi zastawu kredytu, lecz jest traktowana jako dodatkowe zabezpieczenie spłaty kredytu na wypadek śmierci kredytobiorcy. Wysokość kredytu, oprocentowania, termin spłat zależy wyłącznie od indywidualnych ustaleń pomiędzy właścicielem polisy i bankiem, w którym będzie pobrany kredyt. W celu przeniesienia praw do polisy na bank klient musi przedstawić umowę pomiędzy właścicielem polisy, a bankiem w celu jej potwierdzenia w biurze towarzystwa. Dodatkowo powinien być złożony komplet dokumentów dotyczący prośby o przeniesienie prawa do świadczeń wraz z prośbą o zmianę uposażonego. Więcej na ten temat znajdziecie Państwo w artykule Zabezpiecz swój kredyt polisą.

Pożyczka w towarzystwie ubezpieczeniowym
W towarzystwie ubezpieczeniowym można uzyskać pożyczkę, ale UWAGA!! tylko do wartości gotówkowej polisy na koniec poprzedniego roku ubezpieczenia. Spłata pożyczki w różnych towarzystwach wygląda inaczej.

Autorem jest Pani Alicja Szakiel

Tekst pochodzi z Portalu www.ubezpieczeniaonline.pl

Plusy i minusy pożyczek i dopłat jako form finansowania działalności spółek

2007-11-02T09:05:00.001-07:00

Finansowanie działalności spółki z o.o. przez udzielenie pożyczki przez udziałowca wydaje się jednym z korzystniejszych rozwiązań podatkowych dla obu stron umowy pożyczki. W praktyce rozwiązanie to nie zawsze jest doceniane. Zazwyczaj udziałowcy finansują działalność poprzez dopłaty do spółki, mimo że nic nie stoi na przeszkodzie, aby działalność tę finansowali pożyczką i tym samym nie pozbawiali siebie i spółki korzyści podatkowych z tego tytułu.

Kwestie związane z zawarciem umowy pożyczki regulują przepisy kodeksu cywilnego. Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości (art. 720 § 1 kodeksu cywilnego). Umowa pożyczki, której wartość przekracza pięćset złotych, powinna być zawarta w formie pisemnej, o czym stanowi art. 720 § 2 k.c. Jednak dla celów dowodowych, w postępowaniu zarówno podatkowym, jak i rachunkowym, również umowy pożyczki o niższej wartości powinny być zawarte w formie pisemnej.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop) pożyczka nie jest przychodem dla spółki-pożyczkobiorcy, chyba że zobowiązania z tytułu pożyczki zostaną umorzone – wówczas staną się przychodem na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Natomiast – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) updop – nie stanowią kosztu uzyskania przychodu wydatki na spłatę pożyczek. Kosztem uzyskania przychodów będą jednak skapitalizowane odsetki od tych pożyczek. Nie stanowią również kosztu uzyskania przychodu naliczone, lecz nie zapłacone odsetki od pożyczek (art. 16 ust. 1 pkt 11 updop). Oznacza to, że jedynie faktycznie zapłacone odsetki stanowią koszt uzyskania przychodu. Nie dotyczy to odsetek skapitalizowanych, które stają się kosztem uzyskania przychodu w momencie kapitalizacji.

W przypadku pożyczkodawcy będącego spółką kapitałową mającą siedzibę w Polsce odsetki od pożyczki nie są przychodem zwiększającym podstawę opodatkowania, dopóki nie zostaną zapłacone, z wyjątkiem odsetek skapitalizowanych, co wynika z art. 12 ust. 4 pkt 2 updop, który stanowi, że nie zalicza się do przychodów kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów), i z art. 12 ust. 4 pkt 1 – uznającego a contrario za przychody skapitalizowane odsetki od pożyczek.

Zapłacone bądź skapitalizowane odsetki są łączone z innymi przychodami zaliczanymi do dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych.

Gdy pożyczkodawcami są osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w Polsce, od odsetek jest pobierany podatek według stawki 19 proc. (w bieżącym roku).

Przychód z tego tytułu nie jest łączony z innymi przychodami i nie jest wykazywany w zeznaniu rocznym na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Właśnie gdy pożyczki udziela udziałowiec będący osobą fizyczną, finansowanie działalności spółki z o.o. tą drogą wydaje się korzystniejszym rozwiązaniem podatkowym.

PRZYKŁAD

Kapitał zakładowy spółki z o.o. 400 000 zł

Pan Nowak, będący głównym udziałowcem, udzielił spółce na jej bieżącą działalność (zakup towarów handlowych) pożyczki 1 000 000 zł

Oprocentowanie pożyczki zostało ustalone według rynkowej stopy procentowej kredytu w wysokości 10 proc.

Rocznie naliczone są odsetki 100 000 zł

Zapłacone odsetki zmniejszają zatem podatek

spółki o (100 000 zł x 19 proc.) 19 000 zł

Jednocześnie spółka jako płatnik pobierze od udziałowca będącego osobą fizyczną podatek od odsetek od pożyczki w wysokości

(100 000 zł x 19 proc.) 19 000 zł

A zatem do tego momentu nie wystąpią oszczędności podatkowe.

Jeżeli jednak spółka wykazałaby dochód wyższy o 100 000 zł, to nie podlegałby on opodatkowaniu tylko stawką ogólną (100 000 zł x 19 proc. = 19 000 zł), ale także, gdyby spółka wypłaciła udziałowcowi będącemu osobą fizyczną dywidendę wyższą o: 100 000 zł – 19 000 zł = 81 000 zł, musiałaby pobrać od tej kwoty zryczałtowany podatek od dywidendy, zgodnie z art. 22 ust. 1 updop, według stawki 19 proc. w wysokości: 81 000 zł x 19 proc. = 15 390 zł, a zatem udziałowiec otrzymałby netto: 81 000 zł – 15 390 zł = 65 610 zł.

Gdyby zaś wypłacono mu 100 000 zł w formie odsetek od pożyczki, kwota ta podlegałaby opodatkowaniu według stawki: 19 proc. x 100 000 zł = 19 000 zł, a zatem otrzymałby odsetki w wysokości netto: 100 000 zł – 19 000 zł = 81 000 zł.

Otrzymałby więc wyższy dochód netto: 81 000 zł – 65 610 zł = 15 390 zł i (wraz z podatkiem zapłaconym przez spółkę) zapłacony zostałby w końcowym efekcie podatek niższy o 15 390 zł przy dofinansowaniu pożyczką (niższy w porównaniu z sytuacją, gdyby udziałowiec nie finansował działalności spółki pożyczką i nie otrzymał dochodu z odsetek pożyczki, lecz z dywidendy). Zważywszy, że taki stan trwałby przez kilka lat – korzyści byłyby odpowiednio większe.

Korzyści dla udziałowca wystąpią również z tego powodu, że w żadnym banku nie otrzymałby oprocentowania lokat według stawki porównywalnej do rynkowej stopy kredytu, na podstawie której powinien udzielić spółce pożyczki. Natomiast dla spółki korzystne może być to, że uzyskanie pożyczki od udziałowca jest znacznie prostsze niż zaciągnięcie kredytu w banku, a w przypadku trudności ze spłatą – znacznie łatwiejsze jest wynegocjowanie dogodniejszych warunków spłaty.

Jeśli natomiast udziałowcy finansują działalność spółki poprzez dopłaty, to – nawet gdy są oprocentowane – odsetki od nich nie stanowią w obecnym stanie prawnym kosztu uzyskania dla spółki na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 13a updop.

Nie dotyczy to odsetek od dopłat wniesionych przed 31 grudnia 1998 r., o których przed tym dniem zawiadomiono urząd skarbowy. Bowiem odsetki od tych dopłat – na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z 20 listopada 1998 r. nowelizującej ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych – stanowią koszty uzyskania przychodu.

Wprawdzie odsetki od dopłat wypłacane osobom fizycznym zamieszkałym w Polsce nie podlegają zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu, jednak w zeznaniu rocznym podlegają kumulacji z innymi dochodami, a w konsekwencji często są opodatkowane według wyższej stawki. W takiej sytuacji oprocentowanie dopłat nie będzie korzystne, ponieważ zapłacony przez udziałowca podatek dochodowy od osób fizycznych byłby wyższy od podatku od ewentualnie wypłaconej dywidendy zamiast tych odsetek.

Formy finansowania nabycia środka trwałego

Wyjątkiem od zasady, że kosztem uzyskania przychodu mogą być tylko zapłacone odsetki od pożyczki, są przepisy art. 16g...

Krzysztof Lis

źródło: http://www.e-podatnik.pl/artykul/doradca_podatnika/2973/Plusy_i_minusy_pozyczek_i_doplat_jako_form_finansowania_dzialalnosci_spolek.html

Czy zaliczka na poczet wynagrodzenia jest pożyczką?

2007-10-19T13:31:00.000-07:00

Czy zaliczka jest przychodem ze stosunku pracy czy też formą pożyczki udzielonej pracownikowi? Zaliczka jest to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności. Zgodnie z tą definicją wypłacona pracownikowi w danym miesiącu zaliczka stanowi część należności (wynagrodzenia ze stosunku pracy) otrzymanej przez niego na poczet przyszłego wynagrodzenia.

Już sam fakt, że przysługuje ona na podstawie łączącego strony stosunku pracy i na poczet przyszłej pensji stanowi o tym, że jest ona dla pracownika przychodem ze stosunku pracy.

Uwaga!

Wypłata zaliczki na poczet przyszłego wynagrodzenia nie może być traktowana przez pracodawcę jako pożyczka udzielona pracownikowi.

Zaliczka na poczet wynagrodzenia a zaliczki na służbowe zakupy

Zaliczką w rozumieniu art. 87 kp są wypłaty na rzecz pracownika dokonywane z obowiązkiem zwrotu lub rozliczenia się, powiązane z koniecznością poniesienia przez niego wydatków związanych z wykonywaniem pracy, które powinien pokryć pracodawca. Będą to np. zaliczki na poczet kosztów delegacji służbowej czy na zakup materiałów potrzebnych pracownikowi do pracy albo paliwa do samochodu służbowego. Pieniądze przekazane pracownikowi jako zaliczka stanowią, w świetle art. 124 kp, mienie powierzone, z którego ma on obowiązek rozliczyć się na podstawie rachunków za wykonanie zadania (np. zakup towaru).

Zaliczką w rozumieniu tego przepisu nie jest natomiast wynagrodzenie zaliczkowe, czyli część wynagrodzenia wypłaconego na poczet wynagrodzenia przyszłego przed terminem jego wymagalności (wyrok Sądu Najwyższego z 24 lipca 2001 r., sygn. akt I PKN 552/00).

Część wynagrodzenia wypłaconego na poczet wynagrodzenia przyszłego przed terminem jego wymagalności nie jest zaliczką w rozumieniu art. 87 § 1 pkt 3 kp, o ile strony umowy o pracę nie umówiły się inaczej. Tak zdecydował Sąd Najwyższy w wyroku z 24 lipca 2001 r. (sygn. akt I PKN 552/00; OSNP 2003/12/291).

Płace w firmie pomogą ci uniknąć pomyłek w rozliczeniach płacowych dzięki poradom ekspertów, które odpowiadają prawie na wszystkie pytania związane z rozliczaniem wynagrodzeń i nowymi przepisami

źródło: http://www.praca.egospodarka.pl

Pożyczka

2007-10-19T13:28:00.001-07:00

- Umowa na mocy prawa cywilnego, w której bank jako pożyczkodawca zobowiązuje się oddać do dyspozycji pożyczkobiorcy określoną sumę, na wyznaczony okres do sfinansowania zapisanego w umowie celu; pożyczkobiorca zobowiązany jest, po dokonaniu odpowiedniego zabezpieczenia, do terminowego spłacania w ratach otrzymanego kapitału wraz z odsetkami oraz zapłaty innych kosztów związanych z przyznaniem i obsługą pożyczki zawartych w umowie.

Pożyczki dla MSP

2007-10-05T13:31:00.000-07:00

olska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości oferuje szereg form wsparcia dla MSP uwzględniając ich specyficzne potrzeby. Jedną z takich form są finansowane ze środków Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości Pożyczki na realizację inwestycji o charakterze innowacyjnym.

Do tej pory zainteresowanie taką formą pomocy przedsiębiorcom było znacznie "osłabiane" przez środki pomocowe udzielane chociażby w ramach funduszy strukturalnych. Siłą rzeczy bezzwrotna dotacja w postaci 1,25 mln PLN pozyskana z Działania np. 2.3 SPO WKP, mimo większego nakładu pracy związanego z przygotowaniem aplikacji, była bardziej interesująca dla przedsiębiorców niż udzielane na bardzo preferencyjnych warunkach pożyczki. Sytuacja jednakże powoli zmienia się na lepsze, zauważamy stale zwiększającą się liczbę składanych aplikacji. Tylko w ubiegłym tygodniu wpłynęło 5 wniosków a po ostatnim nasileniu akcji informacyjnej min. podczas Targów Innowacji i Technologii w Poznaniu zainteresowanie tą formą wspierania inwestycji wzrosło jeszcze bardziej. Mimo że budżet przeznaczony na ten cel jest dosyć znaczny, bo wynosi ponad 20 mln PLN i jest systematycznie zwiększany o spłaty dotychczas zaciągniętych pożyczek, to raczej nie warto zwlekać ze złożeniem wniosku. Nowy okres programowania i nowe programy pomocowe są dosyć odległe czasowo, a dostępna pożyczka udzielana na takich warunkach może stanowić poważny impuls dla realizacji już teraz zaplanowanych inwestycji.

Kto zatem może ubiegać się o pożyczkę? Mali i średni przedsiębiorcy posiadający siedzibę na terytorium RP spełniający warunki określone w załączniku I rozporządzenia Komisji Europejskiej Nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorców, zmienionego rozporządzeniem KE Nr. 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. (Dz.U. WE L63 z 28.02.2004 r.).

Zakres działań, które mogą być dofinansowane jest w znacznej części zbieżny z tymi, które były przedmiotem dofinansowania w ramach Działania 2.3 SPOWKP i obejmuje m.in. wdrożenie wyników prac badawczo-rozwojowych, zakup licencji krajowych lub zagranicznych, zakup i montaż maszyn lub urządzeń, budowę, rozbudowę lub modernizację budynków lub instalacji niezbędnych do wprowadzenia innowacji. Nowelizacja rozporządzenia przewiduje również możliwość finansowania kosztów związanych z usługami doradczymi, takimi jak przygotowanie dokumentacji technicznej inwestycji czy też oceny wpływu inwestycji na środowisko.

Przy tej okazji bardzo często pojawia się pytanie, jak komisja oceniająca wnioski podchodzi do innowacyjności projektów i czym w ogóle jest innowacyjność. Przez inwestycję o charakterze innowacyjnym rozumie się inwestycję związaną z przygotowaniem i uruchomieniem wytwarzania nowych lub udoskonalonych materiałów, wyrobów, urządzeń, usług, procesów lub metod, przeznaczonych do wprowadzania na rynek albo do innego wykorzystania w praktyce. Przy czym należy zwrócić uwagę, że mówimy tu nie tylko o tzw. wysokich technologiach, chociaż te byłyby najchętniej wspierane, ale też biorąc pod uwagę realia, o innowacyjności na poziomie przedsiębiorstwa. Przedsiębiorcy nie powinni zatem obawiać się rygorystycznej oceny innowacyjności zgłaszanych projektów.

Przechodząc już co konkretów, czyli tego co najbardziej interesuje przedsiębiorców, warto podkreślić, że pożyczką można objąć do 75% wydatków kwalifikowanych, przy czym wielkość pożyczki nie może przekroczyć równowartości złotowej kwoty 500.000 euro.

Ciekawie z rynkowego punktu widzenia przedstawia się oprocentowanie, które obecnie według stopy referencyjnej, określonej przez Komisję Europejską, wynosi 5,56 % i jak do tej pory systematycznie ulega zmniejszeniu. Dla przedsiębiorców bardzo ważna może okazać się całkowita karencja w spłacie pożyczki, która może sięgać nawet 2 lat, zaznaczając przy tym, że pożyczka może być udzielona na okres nie przekraczający 6 lat, który obejmuje też okres karencji.

Dostajemy sygnały od przedsiębiorców, że w spłacie przy skorzystaniu z karencji jest to jednak relatywnie krótki okres, dlatego też w projekt nowego rozporządzenia przewiduje wydłużenie okresu spłaty pożyczki do 10 lat.

Zdajemy sobie sprawę z tego, że procedura aplikowania niestety nie jest idealna i często powoduje pewne trudności, które zaczynają się już na etapie wypełniania aplikacji. Staramy się jednak jak najbardziej pomagać przedsiębiorcom, dlatego też od kilku tygodni działa specjalny numer infolinii, pod którym można uzyskać wszelkie informacje związane z programem.

Do tej pory najczęściej popełniane błędy związane były w przypadku oceny formalnej z:

* zastosowaniem złego kursu przeliczeniowego,
* wyznaczaniem zbyt długiego okresu przekraczającego 6 lat,
* wyznaczaniem zbyt długiego okresu karencji w spłacie pożyczki przekraczającego termin planowanego wdrożenia.

W przypadku zaś oceny merytorycznej są to różnego rodzaju niezgodności wewnętrzne dokumentów sprawozdań finansowych, a także, niestety, brak zdolności kredytowej oraz niewielka innowacyjność projektu.

Wnioski przyjmowane są na bieżąco do wyczerpania środków i są rozpatrywane w ciągu 30 dni od daty złożenia kompletnego wniosku; muszą być złożone w siedzibie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości 00-834 Warszawa, ul. Pańska 81/83.

Pożyczka hipoteczna: na jaki cel?

2007-09-25T07:25:00.000-07:00

Pozytywne sygnały o stanie polskiej gospodarki napływają masowo z wielu niezależnych źródeł. Gospodarka rozwija się dynamicznie, bezrobocie systematycznie spada, a przedsiębiorstwom powodzi się coraz lepiej. Prędzej czy później przełoży się to na wzrost wynagrodzeń i większą zamożność Polaków.

Faktem jest, że nasze potrzeby są praktycznie nieograniczone i gdy powodzi nam się lepiej możemy więcej z nich zrealizować. Warto więc wiedzieć, jakie możliwości pozyskania dodatkowych środków mamy do dyspozycji i jak efektywnie z nich korzystać.

Kowalski marzy o porsche

Załóżmy, że Pan Kowalski, miłośnik dobrego wina i szybkich samochodów, od dawna marzył
o sportowym aucie z najwyższej półki.
Powiedzmy, że jest to porschecarrera 911. Kowalski nie miał nigdy większych kłopotów finansowych, a ostatnio powodzi mu się coraz lepiej. Firma prosperuje całkiem dobrze, ale wydatek rzędu 360 tysięcy złotych (przyjmijmy, że tyle kosztuje auto) znacznie przekracza jego możliwości. Kilka miesięcy wcześniej kupił mieszkanie w jednym z większych miast i w najbliższym okresie nie spodziewa się dużej poprawy płynności finansowej. Marzenia są więc wciąż oderwane od rzeczywistości i Kowalskiemu pozostają kolorowe foldery ze zdjęciami carrery i… bujna wyobraźnia.

Dopuszczał już nawet możliwość zaciągnięcia kredytu i sprawdził najlepsze oferty banków. Niestety, wysokie koszty kredytu samochodowego skutecznie zniechęciły Kowalskiego. Jeśli zdecydowałby się na pięcioletni kredyt celowy na sfinansowanie nowego auta, miesięczna rata byłaby w dalszym ciągu poza jego zasięgiem. Powiedzmy, że miałby to być kredyt we frankach szwajcarskich udzielony na kwotę 360 tys. zł. W obecnych warunkach Kowalski musiałby się liczyć z oprocentowaniem przynajmniej na poziomie 8 proc., a to oznacza, że co miesiąc płaciłby nawet 7300 zł - przy rozłożeniu kredytu na 5 lat. Co prawda powodzi mu się coraz lepiej, ale nie aż tak. W dodatku kredytu samochodowego nie można wziąć na całą kwotę, czyli musiałby wyłożyć na starcie całkiem pokaźną sumę w gotówce.

Kowalski bierze pożyczkę hipoteczną

Gdyby wiedział, że istnieje coś takiego, jak pożyczka hipoteczna, mógłby jeszcze raz rozważyć swoją sytuację i dojść do znacznie bardziej optymistycznych wniosków. Idea pożyczki hipotecznej jest prosta: pozwala zaciągnąć kredyt o dużej wartości, wykorzystując posiadane nieruchomości (aktywa). Pożyczka rozłożona jest na znacznie dłuższy okres niż tradycyjny kredyt (maksymalnie do 30 lat), a oprocentowanie jest o wiele niższe (równe lub nieco wyższe niż w wypadku kredytu mieszkaniowego).

W przypadku Kowalskiego pożyczka hipoteczna na 360 tys. zł we frankach szwajcarskich udzielona przy oprocentowaniu 5,5 procent dałaby znacznie mniejszą ratę niż kredyt samochodowy. Jeśli wiedziałby, że może mieć wymarzoną carrerę 911 już za ok. 2000 zł miesięcznie (zakładamy że pożyczkę uzyskał na 30 lat), z pewnością poważnie rozważyłby takie rozwiązanie przed powrotem ze spuszczoną głową do folderów, które zna już na pamięć.

Co prawda taka decyzja miałaby długofalowe konsekwencje dla portfela, gdyż spłata miesięcznych rat rozłożona jest na 30 lat, ale warto wiedzieć, że możliwe jest pozyskanie solidnego zastrzyku pieniędzy pod zastaw posiadanej nieruchomości. No i warto pamiętać o tym, że kredyt zawsze można spłacić wcześniej - jeśli zajdzie taka potrzeba. Środki z pożyczki hipotecznej można przeznaczyć niemal na dowolny cel z wyjątkiem finansowania działalności gospodarczej. Produkt ten skierowany jest raczej do osób o stabilnej sytuacji finansowej, ale w momencie, gdy podwyżki wynagrodzeń są praktycznie tylko kwestią czasu, warto pamiętać, że takie rozwiązanie istnieje.

Oczywiście zakupy za własne pieniądze mogą być bardziej spontaniczne, ale jeżeli posiadamy dom lub mieszkanie, pod które możemy wziąć kredyt, gra może okazać się warta świeczki. W końcu wszystko sprowadza się do realizacji własnych celów bez względu na to, jak wysoko mierzymy.

Źródło: Open Finance 22/1/07

Kredyt hipoteczny: Szansa na własne mieszkanie

2007-09-19T07:09:00.000-07:00

Budowa własnych czterech kątów na kredyt to nie tylko kosztowne przedsięwzięcie, ale również bardzo ryzykowne. Może być ono jednak opłacalne, gdy porówna się czynsz z ratą kredytu. Kto może otrzymać kredyt hipoteczny? Każdy kto spełni warunki stawiane przez bank, czyli będzie miał zdolność kredytową. Wszystko zależy od dochodów, wielkości rodziny, żądanej kwoty kredytu oraz okresu spłaty.

W praktyce klient musi spełniać bardzo rygorystyczne warunki: zarobki kredytobiorcy powinny być wysokie, natomiast rachunki, które płaci jak najniższe. Na poczet rachunków wchodzą comiesięczne opłaty za czynsz, samochód, wydatki na jedzenie, ubranie, a także raty innych pożyczek. Takiej wstępnej oceny zdolności kredytowej możemy dokonać nawet samodzielnie korzystając z odpowiednich kalkulatorów w portalach finansowych. Pozwalają one oszacować wielkość kredytu na jaki nas stać. Bo kredyt to nie tylko sposób na realizację własnych marzeń jak przekonują nas reklamy bankowe, ale i wymagające wielu wyrzeczeń obciążenie domowego budżetu. Jeśli ma być ono mało dotkliwe i w najlepszy sposób dostarczało nam środków na budowę domu to za nim podpiszemy umowę w banku czeka nas pewna praca. Im bardziej przygotujemy się do zaciągnięcia kredytu, tym mniej będziemy rozczarowani wielkością kosztów z nim związanych. Paradoksalnie zdolność kredytowa może być w dwojaki sposób interpretowana przez bank, nawet przy założeniu takich samych dochodów i wydatków w naszym gospodarstwie domowym. Tutaj determinantą jest przede wszystkim forma spłaty kredytu – raty malejące czy raty równe. Dla nas, czyli kredytobiorców, bardziej opłacalnym sposobem oddawania pieniędzy, wydaje się być ten pierwszy.

Wynika to przede wszystkim z tego, że przy ratach malejących odsetki naliczane są od równomiernie spłacanego kapitału, dlatego w miarę upływu czasu są one coraz niższe. Raty równe zapewnią takie same, równe płatności w całym okresie spłaty, jednak suma spłaconych odsetek będzie wyższa niż w przypadku rat malejących. Z drugiej strony raty malejące nie są najlepszym rozwiązaniem z powodu zdolności kredytowej. Zdolność kredytowa liczona jest dla najwyższej raty kredytu i wybór rat malejących, gdy pierwsza płatność jest bardzo wysoka, znacznie obniża naszą zdolność kredytową, co powoduje zmniejszenie kwoty kredytu, o który możemy się ubiegać. Przy wyborze rat równych, sytuacja jest odwrotna. Decydując się na taką formę spłaty kredytu, zwiększamy naszą zdolność kredytową i dzięki temu kwota kredytu może być wyższa.

Najprostszym sposobem wyboru kredytu jest skorzystanie z usług pośrednika kredytowego lub bardziej niezależnego doradcy kredytowego. Za pośrednictwem telefonu lub internetu możemy uzyskać argumenty na rzecz takiej lub innej oferty banku. Im bardziej niezależne źródło informacji, np. portale finansowe lub internetowe grupy dyskusyjne tym analizy i opinie na temat poszczególnych ofert kredytów są bardziej obiektywne. W portalu finansowym dodatkowo możemy porównać i dokonać symulacji rat kredytowych w poszczególnych bankach. Instytucje te z reguły mają najbardziej kompletne i całościowe dane o ofertach kredytowych, a także narzędzia i poradniki pozwalające na samodzielną ocenę poszczególnych kredytów. Zawsze też można zapytać redaktora portalu czy skorzystać ze specjalnego telefonu lub czata internetowego.
Ważnym źródłem informacji o kredytach mogą być inni kredytobiorcy, nasi znajomi, ale tu uwaga, ich doświadczenia są ograniczone do jednego banku i ich postrzeganie oferty bankowej (z uwagi na inne potrzeby) może być mało adekwatne dla naszych potrzeb.

Natomiast u typowego pośrednika uważajmy, u niego będzie liczyć się bardziej sprzedaż niż dobranie najlepszej oferty dla klienta, dodatkowo istnieje niebezpieczeństwo, że trafimy na firmę tzw. systemu argentyńskiego oferującą z reguły atrakcyjne oprocentowanie i niskie wymogi w zakresie zdolności kredytowej. Jeśli mamy podejrzenia, co do tego, że pośrednik to konsorcjum argentyńskie to lepiej zrezygnować z takiej oferty – konsument z reguły ponosi dodatkowe koszty działania takiego konsorcjum, a co gorsze nie może wcześniej wycofać się z niego, jeśli nie spłaci swoich rat. W konsorcjum nie jest również określona data udzielenia kredytu, o jakości takiej oferty świadczyć może to, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta przestrzega przed nimi, a my robimy to samo – w finansach po prostu nie ma nadzwyczajnych okazji.

Pamiętać należy, że nawet klasyczny doradca kredytowy (pośredniczący na rzecz konkretnego banku) najbardziej zainteresowany będzie swoją prowizją, a kredyt będziemy spłacać jednak my. Do doradztwa musimy podchodzić z dużą dozą krytycyzmu, ale jeśli nie znamy się zupełnie na kredytach i nie mamy ochoty na sprawdzanie ofert, przeliczanie rat przy pomocy kalkulatorów na stronach internetowych portali finansowych to lepiej zadzwonić do doradcy i uzyskać mniej lub bardziej kompetentną informację wskazującą na konkretny produkt bankowy niż wybierać w ciemno. Również najbardziej wytrwali samodzielnie poszukujący kredytu mogą swój wybór porównać z propozycjami doradców, wtedy mogą skonfrontować swoje typy pod kątem konkretnych parametrów. Różnice w oprocentowaniu, sposobach jego ustalania oraz innych kosztach kredytu są tak duże, że kolejne oferty mogą powodować konieczność zapłacenia wielu tysięcy złotych więcej za obsługę kredytów różnych banków służących temu samemu celowi. Decyzję jednak o wzięciu kredytu podjąć i tak będziemy musieli sami.

Kredyty hipoteczne oferuje większość banków działających na polskim rynku. Każdy z banków ma w swoim asortymencie produktów kredyt, który może być przeznaczony przede wszystkim na zakup lub budowę domu czy mieszkania. Oczywiście możemy także znaleźć kredyty hipoteczne na zakup działki budowlanej, remont, modernizację, renowację domu lub mieszkania, na przekształcenie lokatorskiego lub własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu w prawo własności oraz inne cele akceptowane przez bank. Prawie wszystkie banki pozwalają na finansowanie 80 proc. inwestycji, czyli wymagają co najmniej 20 proc. wkładu własnego. Kredyt hipoteczny zazwyczaj dostępny jest w czterech walutach: złotówka, dolar, euro i frank szwajcarski. Wybór jest duży, pytanie więc czego szukamy.
Oprocentowanie pożyczek jest uzależnione od wybranej waluty. Oczywiście najwyżej oprocentowane są kredyty w złotówkach, natomiast kredyty w obcych walutach oprocentowane są znacznie niżej i dlatego cieszyły się przez pewien czas największym powodzeniem. Decydując się na kredyt denominowany w obcej walucie, nie możemy zapominać o największym ryzyku – ryzyku walutowym. Bezpieczniej myśleć w tej chwili o kredycie w złotych (chociaż euro po wzroście kursu może być również atrakcyjne, ale już raczej nie dolar amerykański, którego kurs jest dość słaby).

Banki kuszą nas niskim oprocentowaniem w złotych. Kredyt za jedyne 5,49 proc., a jeszcze lepiej 4,99 proc. brzmi bardzo kusząco. Okazuje się jednak, że i owszem takie oprocentowanie obowiązuje, ale tylko w pierwszym roku kredytowania, później to już wolna amerykanka i 8 proc., ale i może być 10 proc. w zależności od strategii banku. Dlatego tak istotne jest w jaki sposób bank ustala oprocentowanie. Najlepszym rozwiązaniem dla kredytobiorców jest sposób oparty o stawkę bazową pożyczek na rynku międzybankowym (np. WIBOR 3 miesięczny) plus stała marża banku. W takim przypadku będziemy mieli pewność, że relatywnie nasz kredyt nie zdrożeje i „jasny układ” zmiany oprocentowania. Wszelkie inne sposoby oparte o dowolną ocenę zarządu banku nie daje pewności, że ten nie oprze się pokusie podwyższania przychodów naszym kosztem.

Zanim podpiszemy umowę kredytową warto zwrócić jeszcze uwagę na różnego rodzaju prowizje. Za rozpatrzenie wniosku kredytowego, przygotowanie i uruchomienie kredytu bank najczęściej pobierze nam prowizję przygotowawczą. Tego rodzaju opłata może być naliczana naliczona jako procent od całej kwoty kredytu lub jako określona stała suma pieniędzy. Należy się liczyć z tym, że opłaty za uruchomienie mogą sięgnąć 1-2 procent wartości kredytu, co przy kredycie na 100 tys. zł daje kwotę 1000-2000 zł, czyli jedną ratę dodatkowo. Kolejnym obciążeniem i to jeszcze bardziej uciążliwym może okazać się ustanowienie zabezpieczenia kredytu - ustanowienie hipoteki lub ubezpieczenie kredytu stanowią duże obciążenie naszego budżetu.

Bank po przyznaniu kredytu może również naliczyć prowizję od zaangażowania od kwoty niewykorzystanej przyznanego kredytu. Tego rodzaju opłata ma jednak mniejsze znaczenie, gdyż sposób płatności w kredytach mieszkaniowych nie zakłada wcześniejszego uruchomienia środków niż w momencie sprzedaży. Ważniejsza może okazać się prowizja za gotowość - naliczana i ustalana w okresie, gdy bank jest gotowy do natychmiastowego postawienia środków finansowych do dyspozycji klienta. Budując musimy również zainteresować się tym ile kosztuje wizyta inspektora kredytowego na budowie lub z ewentualnymi kosztami wyceny postępów budowy, które przeprowadza się dla celów sprawdzenia realizacji harmonogramu budowy i celowości wydawanych środków. Wycena będzie nam również potrzebna do ustanowienia hipoteki, a to kolejne kilkaset złotych znikające z naszego portfela. Musimy pamiętać o wszystkich dodatkowe prowizjach, opłatach, aby nagle nie okazało się, że po ich uiszczeniu możemy mieć problem z zapłaceniem pierwszej raty kredytu lub dodatkowe wydatki mogą się okazać szczególnie uciążliwe dla naszej kieszeni nawet wtedy, gdy wcześniej będziemy chcieli spłacić kredyt – opłaty za wcześniejszą spłatę lub zmienić w trakcie trwania umowy walutę kredytu – prowizja za przewalutowanie. Mając całościowy obraz kosztów dopiero możemy podjąć decyzję o zaciągnięciu kredytu.

Właściwa weryfikacja zdolności kredytowej klienta dokonywana jest przez bank na podstawie informacji zawartych we wniosku kredytowym oraz w dokumentach dostarczonych przez kredytobiorcę. Bank wymaga wypełnienia we wniosku kredytowym danych dotyczących osiąganych przez potencjalnego kredytobiorcę dochodów, posiadanego majątku, a także wysokości zobowiązań wobec innych banków i podmiotów. Bank bardzo szczegółowo weryfikuje dane przedstawione we wniosku, dlatego też lepiej wypełnić go rzetelnie i dokładnie, ponieważ brak niezbędnych danych lub zatajenie pewnych faktów przedłuży proces rozpatrywania wniosku, a nawet spowoduje jego odrzucenie. Do wniosku należy załączyć przede wszystkim takie dokumenty, jak: zaświadczenie stwierdzające źródło i wysokość przychodów lub dochodów (w przypadku przedsiębiorców niezbędne są także zaświadczenia o niezaleganiu ze składkami z ZUS i z podatkami z Urzędu Skarbowego), aktualny odpis z księgi wieczystej, umowa przedwstępna sprzedaży lub umowa sprzedaży przedmiotu kredytowania (wymagana jest forma aktu notarialnego). Ostateczna decyzja o przyznaniu kredytu jest podejmowana w departamencie kredytów, jednakże wszelkie formalności załatwiane są w placówce bankowej lub za pośrednictwem doradcy kredytowego. Ostatnim etapem procesu przyznawania kredytu jest podpisanie umowy kredytowej, zawierającej już szczegółowe warunki kredytu. I tu najważniejsza uwaga, za nim złożymy swój podpis przeczytajmy jej zapisy jeszcze raz bardzo uważnie i poprośmy o przedstawienie regulaminu usług wraz z kompletna tabelą prowizji.

Oprocentowanie kredytu jest dla większości kredytobiorców najważniejszym kryterium decydującym o wyborze konkretnej oferty. Wysokość odsetek jest bowiem najbardziej znaczącym elementem ogólnego kosztu kredytu, na który poza ratami odsetkowymi składają się wszelkie prowizje i opłaty.
Z uwagi na długi okres trwania umowy kredytu mieszkaniowego najczęściej udzielanymi kredytami na te cele są kredyty o zmiennej stopie procentowej.

Oprocentowanie zmienne składa się najczęściej z dwóch części: stóp procentowych obowiązujących na rynku międzybankowym (np. WIBOR, LIBOR) oraz marży nakładanej przez bank. Wysokość marży banku zależy od wysokości wkładu własnego kredytobiorcy oraz od długości okresu kredytowania. Im mniejszy udział banku w kredytowanej inwestycji tym niższa stopa procentowa.

Stałe oprocentowanie oznacza, że kredytobiorca już przy podpisywaniu umowy kredytowej wie, jakiej wysokości odsetki będzie musiał zapłacić. Jest ono ustalane na podstawie prognoz banku co do kształtowania się stóp procentowych w przyszłości. Oprocentowanie zależy również od wysokości środków własnych, jakie kredytobiorca zamierza przeznaczyć na sfinansowanie inwestycji. Jeśli udział własny klienta przekracza 50 procent planowanych kosztów inwestycji banki często obniżają oprocentowanie o 0,5 – 1 punktu procentowego. Przy wyborze kredytu o stałym oprocentowaniu należy wziąć pod uwagę przewidywania rynkowe co do zmian stóp procentowych.

WIBOR jest to stopa procentowa dla pożyczek udzielanych w złotówkach na rynku międzybankowym w Warszawie. WIBOR 3 M oznacza stopę procentową dla pożyczek międzybankowych trzymiesięcznych.

LIBOR jest to stopa procentowa dla pożyczek udzielanych w walutach na rynku międzybankowym w Londynie.

EURIBOR jest to stopa procentowa dla pożyczek udzielanych w euro na europejskim rynku międzybankowym.
Po przejściu całej procedury kredytowej, czyli spełnieniu wszystkich wymaganych warunków, udowodnieniu przychodów oraz ustanowieniu zabezpieczenia – dostajemy wymarzone pieniądze. Wtedy możemy powiedzieć, że jesteśmy „szczęśliwymi” posiadaczami kredytu. Niestety w tym momencie zaczynają się zazwyczaj problemy, gdyż stajemy przed dosyć trudnym zadaniem – oddawaniem pieniędzy. Zazwyczaj jest to systematyczna spłata określonej wcześniej kwoty. W zależności jaki wybierzemy sposób spłaty, będą to raty malejące lub równe.

Raty malejące spowodują, że w sumie zapłacimy mniej za określony kredyt, jednak na początku płatności te mogą być naprawdę wysokie. W przypadku rat równych, będziemy płacić systematycznie takiej samej wysokości raty, jednak to spowoduje, że faktycznie poniesiemy większy koszt kredytu. W czasie okresu spłaty kredytu może się zdarzyć, że nasza sytuacja finansowa wyraźnie się poprawi i będziemy w stanie spłacić wcześniej pozostałą część kredytu.

Oczywiście możemy to zrobić w każdej chwili, jeśli w umowie kredytowej jest zawarty odpowiedni punkt. Warto jednak zastanowić się czy takie rozwiązanie jest dla nas opłacalne. Wynika to przede wszystkim z faktu, że banki pobierają od nas opłatę za wcześniejsze uregulowanie zobowiązań. Dlaczego? Należy pamiętać, że bank stara się przewidzieć wpłaty i wypłaty, aby dobrze obliczyć koszt pożyczanych pieniędzy oraz aby efektywnie zarządzać gotówką. Przedterminowa spłata wprowadza nieoczekiwane zamieszanie w przewidywaniach co do przepływów gotówki w banku oraz powoduje nieplanowe zwiększenie płynności w banku, które wymaga szybkiej reakcji dotyczącej kierunku zainwestowania wpłaconej kwoty. Najczęściej opłaty za wcześniejszą spłatę kredytu wynoszą około 1 % wartości kredytu, choć zdarzają się także oferty z możliwością wcześniejszej spłaty kredytu – za darmo.

Gdy już zostaniemy szczęśliwymi posiadaczami kredytu, staniemy przed bardzo trudnym zadaniem – systematycznym oddawaniem pieniędzy kredytodawcy. Jeśli wybierzemy raty malejące, na początku będziemy płacić dosyć wysokie kwoty, jednak wraz z upływem czasu raty te będą coraz niższe. Może zdarzyć się tak, że kredytobiorca nie jest w stanie spłacać należnych kwot w terminach określonych w umowie. W takim przypadku pierwszą czynnością jaką wykona bank, będzie wysłanie upomnienia pisemnego. Dla banku bardzo ważne są rezerwy na nie spłacane kredyty. Zgodnie z prawem, każdy bank musi tworzyć takie rezerwy. W przypadku problemów z naszą płynnością, tzn. gdy spodziewamy się, że nie będziemy w stanie zapłacić kolejnej raty, możemy uczciwie postąpić i poinformować bank o zaistniałej sytuacji. W sprzyjających okolicznościach bank zgodzi się na czasowe odroczenie płatności i sporządzony zostanie aneks do umowy, który upoważni nas do chwilowego zawieszenia spłat.

W zamian, bank może nałożyć na kredytobiorcę opłatę prowizyjną, której wysokość jest ustalona i opublikowana w Tabeli Opłat i Prowizji, zmienić plan spłaty, bądź w ostateczności wydłużyć okres spłaty. Warto przed podpisaniem umowy kredytowej sprawdzić jakie procedury są przewidziane w przypadku wystąpienia takich okoliczności. W najgorszym wypadku, czyli gdy bank nie zgodzi się na przełożenie spłaty, zalicza się kredyt do grupy niespłaconych i przenosi saldo nie spłaconego kredytu wraz z należnymi odsetkami na rachunek zadłużenia przeterminowanego oraz zaczyna naliczać dodatkowe odsetki karne, tzw. oprocentowanie kredytów przeterminowanych od kwoty nie spłaconego w terminie zadłużenia, które jest zdecydowanie wyższe od normalnego oprocentowania.

Zasada działania kredytu hipotecznego w większości banków jest podobna. Różnice znaleźć można w szczegółach oferty, zwłaszcza w kwestiach dotyczących formalności związanych z przyznaniem kredytu, pobieranych prowizji i obsługi kredytu. Ze względu na charakter zabezpieczenia, jakim jest hipoteka, banki wymagają dokonania wyceny nieruchomości, na której hipoteka będzie ustanowiona. Bank musi bowiem upewnić się, że nieruchomość będzie stanowiła dobre zabezpieczenie dla kredytu, a także sprawdzić rzeczywistą jej wartość. Wycena może być dokonywana przez rzeczoznawców banku – wówczas kredytobiorca nie musi się zajmować formalnościami z tym związanymi, a prowizja za tę usługę może zostać włączona do kwoty kredytu. Można również wycenić nieruchomość we własnym zakresie, z pomocą niezależnych rzeczoznawców. Uruchomienie kredytu następuje po podpisaniu umowy kredytowej – środki mogą być wypłacone w gotówce bądź przelane na wskazane przez kredytobiorcę konto. W przypadku finansowania budowy nieruchomości kredyt może być wypłacany w transzach, zgodnie z harmonogramem wpłat przedstawionym przez wykonawcę budowy, czyli dewelopera, spółdzielnię mieszkaniową lub firmę budowlaną.

Bank zobowiązany jest do informowania klienta o wszelkich zmianach w regulaminie, dotyczących warunków udzielania kredytu, takich jak np. zasady spłaty czy wysokość prowizji. Szczegółowe zasady obsługi kredytu i jego warunki zawiera umowa kredytowa, wszelkie zmiany ustalane w trakcie trwania okresu kredytowania muszą być dokonywane w formie aneksu do umowy. Zgodnie z prawem bankowym, bank ma prawo w trakcie trwania umowy żądać od kredytobiorcy przedstawienia dokumentów umożliwiających ocenę jego sytuacji finansowej i kontrolę wykorzystania kredytu.
1. Wybierając wymarzone mieszkanie lub przymierzając się do budowy domu mierzmy siły na zamiary, zbyt duży lokal nie tylko jest drogi w zakupie, ale również będzie drogi w utrzymaniu. Pomyśl jak duży dom jest potrzebny, może dla rodziny wystarczy mniejszy, budowany w tańszej technologii, mniej atrakcyjnej lokalizacji – wtedy trzeba będzie zaciągnąć mniejszy kredyt. Z drugiej strony dom, mieszkanie to także inwestycja na długie lata i powinna zachować przez ten czas swoją wartość rynkową.

2. Weź poprawkę na czas potrzebny dla załatwienia formalności związanych z kredytem przy zakupie mieszkania, staraj się ze sprzedającym ustalić wystarczający czas na uruchomienie kredytu. Wcześniej jednak musisz już wiedzieć, czy w ogóle kredyt dostaniesz.

3. Planując zaciągnięcie kredytu porównuj oferty kredytowe pod względem oprocentowania, opłat i prowizji realnych, a nie tych z folderów reklamowych. Po okresie promocji bank zawsze sobie z nawiązką odbije wcześniej darowane pieniądze.

4. Zanim zaciągniesz kredyt przeprowadź symulacje i porównanie ofert, jeśli chcesz się upewnić, co do swojego wyboru zapytaj specjalistę.

5. Wybieraj jasny układ określania oprocentowania – stała marża plus WIBOR, wtedy będziesz wiedział jakie oprocentowanie obowiązuje. Ze względu na ryzyko walutowe wybieraj kredyt w tej samej walucie w jakiej uzyskujesz większość swoich dochodów.

6. Zanim podpiszesz umowę kredytową dokładnie przeczytaj ją, jeśli nie rozumiesz paragrafów pytaj bankowców lub niezależnych doradców ich zadaniem jest rozwiać wszelkie wątpliwości kredytobiorcy.

7. Zaciągnięcie kredytu hipotecznego i jego spłata jest formą gry, w której wygraną jest własny dom. Pamiętać należy jednak, że istnieje możliwość przegranej, ale nie wpadaj w panikę – lepiej wcześniej negocjować z bankiem niż czekać na przymusową egzekucję.

8. Dopiero po spłacie kredytu możemy czuć się w pełni właścicielem naszego domu.

źródło: http://www.artelis.pl

Pożyczka praktyczna

2007-09-11T13:03:00.000-07:00

1 września 2007 roku Bank Ochrony Środowiska S.A. wprowadza na rynek nową pożyczkę gotówkową – Pożyczkę Praktyczną. Kliencie banku będą mogli pożyczyć do 80 000 zł.

Pożyczka przyznawana jest bez uciążliwych formalności. Od klientów BOŚ S.A. nie wymaga specjalnych zabezpieczeń lub angażowania poręczycieli. Wystarczy, że klient skorzysta z ubezpieczenia spłaty pożyczki oraz ubezpieczenia na życie, które bank przygotował we współpracy z TUiR CIGNA STU S.A. i Royal Polska TU na Życie S.A. oraz przedstawi zaświadczenie o dochodach. Stali klienci banku nie są zobowiązani do okazywania takiego zaświadczenia.

Okres kredytowania może trwać nawet 60 miesięcy, więc pożyczkobiorcy mogą sami wyliczyć, jaka kwota comiesięcznej spłaty będzie najmniej obciążała ich domowy budżet, a następnie podjąć decyzję o długości spłaty pożyczki.

(źródło: PRNews)

PCC - pożyczki zwolnione z podatku

2007-09-08T03:31:00.000-07:00

Z początkiem 2007 r. ustawodawca wprowadził kilka istotnych zmian w zakresie opodatkowania pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

PCC - zasady ogólne

Zgodnie z ustawą o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlega zarówno sama umowa pożyczki, jak i jej zmiana, o ile spowoduje ona podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem (art. 1 ust. 1 ustawy o pcc). Obowiązek podatkowy powstaje już z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, czyli w praktyce już w momencie zawarcia umowy (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o pcc). Bez znaczenia będzie więc sam moment faktycznej wypłaty pożyczki. Jest to istotne w przypadku umów zawartych np. pod warunkiem zawieszającym, gdzie obowiązek zapłaty podatku powstanie pomimo faktu, iż faktyczna wypłata środków może się znacznie opóźnić. Częściowym złagodzeniem tej niedogodności jest regulacja stanowiąca, iż wobec nieziszczenia się warunku zawieszającego podatek podlega zwrotowi, jednak nie później niż po upływie 5 lat od końca roku, w którym został zapłacony (art. 11 ustawy o pcc). Co istotne, od początku bieżącego roku obowiązek podatkowy spoczywa wyłącznie na pożyczkobiorcy, a nie jak dotychczas solidarnie na stronach umowy. Jeżeli zaś pożyczkobiorców było kilku lub pożyczkobiorcą była spółka cywilna, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty podatku są odpowiednio te podmioty albo wspólnicy spółki cywilnej.

PRZYKŁAD

Spółka LEASMASTER podpisała z kontrahentem umowę pożyczki na kwotę 1 000 000 zł, z zastrzeżeniem (pod warunkiem), iż transza pożyczki zostanie wypłacona wówczas, gdy kontrahent zawrze w ramach prowadzonej działalności kontrakt na kompleksowe wykonanie domu towarowego. Do zrealizowania warunku doszło ostatecznie 6 miesięcy po podpisaniu umowy pożyczki. Pomimo iż spełnienie warunku i zarazem rzeczywista wypłata gotówki nastąpiły dopiero po okresie półrocznym, obowiązek podatkowy powstał już z chwilą podpisania umowy.

Przy umowie pożyczki podstawę opodatkowania stanowi kwota lub wartość pożyczki. Stawka pcc wynosi 2%. W pewnych sytuacjach stawka podatku może wynosić jednak aż 20% (o czym niżej).

Niestety, wraz z początkiem roku zniknęły z katalogu zwolnień dwie popularne wśród podatników pożyczki. Nie jest już zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych pożyczka udzielona na rozpoczęcie lub prowadzenie działalności gospodarczej. Dotychczas dla uzyskania takiego zwolnienia wystarczało udokumentowanie, że pieniądze będące przedmiotem takiej pożyczki zostały przeznaczone na pokrycie wydatków poniesionych na rozpoczęcie lub prowadzenie działalności gospodarczej w ciągu 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Ustawodawca zdecydował o zmianie przepisów w tym zakresie. Samo powołanie się na taki cel pożyczki nie jest już wystarczające do jej wyłączenia z opodatkowania. Nieco odmienny los spotkał pożyczkę udzielaną spółce kapitałowej przez jej wspólnika bądź akcjonariusza. Co prawda, już nie podlega ona zwolnieniu, jednak nie jest traktowana także jako pożyczka. Jest uznana de facto za zmianę umowy spółki. Oznacza to jej opodatkowanie stawką 0,5% (a więc znacznie niższą niż stawka właściwa dla pożyczki).

PCC - pożyczki zwolnione z podatku

W chwili obecnej na podstawie art. 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwolnione z opodatkowania są następujące pożyczki:

1. "Mała pożyczka"

Zwolnienie to dotyczy zasadniczo podatników innych niż podatnicy należący w myśl ustawy o spadkach i darowiznach do pierwszej grupy podatkowej (do której zaliczamy: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę oraz teściów). Warunkiem zwolnienia jest, aby łączna suma pożyczek od jednego pożyczkodawcy w okresie 3 kolejnych lat nie przekroczyła 5000 zł i jednocześnie łączna suma pożyczek od wielu pożyczkodawców w okresie 3 kolejnych lat nie przekroczyła 25 000 zł.

PRZYKŁAD

Spółka A otrzymała od spółki B w 2007 r. pożyczkę w wysokości 4000 zł, a następnie w ciągu kolejnych dwóch lat trzy pożyczki od spółki C po 1000 zł. Pożyczki te będą zwolnione z opodatkowania pcc, ponieważ żaden z pożyczkodawców nie pożyczył spółce A więcej niż 5000 zł i jednocześnie łączna suma pożyczek nie przekroczyła 25 000 zł.

Ze względu na wskazane ograniczenia kwotowe w okresie 3-letnim konieczne jest bieżące śledzenie sumy otrzymanych "małych" pożyczek.

2. Pożyczka udzielona przez profesjonalny podmiot zagraniczny

Zwolnione z opodatkowania są pożyczki udzielane przez przedsiębiorców niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a prowadzących działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek. Warto wskazać, iż dotychczasowa praktyka organów podatkowych była taka, iż pożyczkodawcą nie musiał być tylko i wyłącznie bank - wystarczyło, że przedmiotem działalności podmiotu (zgodnie z odpowiednikiem KRS) było udzielanie pożyczek/kredytów. Z kolei podmioty polskie uprawnione do udzielania pożyczek korzystają ze zwolnienia w związku z faktem, iż udzielanie pożyczek jest klasyfikowane jako usługi pośrednictwa finansowego, które są zwolnione z VAT, z pewnymi wyjątkami (o czym niżej).

3. "Mała pożyczka rodzinna"

Zwolnieniu podlegają pożyczki pomiędzy osobami zaliczanymi przez ustawę o spadkach i darowiznach do pierwszej grupy podatkowej do wysokości kwoty niepodlegającej opodatkowaniu - w myśl ww. ustawy w chwili obecnej jest to kwota 9637 zł (od jednej osoby). Warunkiem jest zawarcie stosownej umowy. Stosowanie przepisów ustawy o spadkach i darowiznach oznacza, iż wskazany limit odnosi się do łącznej kwoty pożyczek otrzymanych od tej samej osoby w okresie pięciu lat.

PRZYKŁAD

Andrzej P. otrzymał pożyczki w kwocie 8000 zł kolejno od mamy, taty, dziadka oraz siostry. Oznacza to, iż łącznie w ramach pożyczek otrzymał kwotę 32 000 zł, w całości zwolnioną z opodatkowania. Jednocześnie Andrzej P. od 2003 r. corocznie otrzymywał pożyczki w wysokości 2000 zł od teściowej. W tym przypadku w 2007 r. przekroczył kwotę zwolnienia (suma po otrzymaniu piątej pożyczki wynosi bowiem 10 000 zł) i będzie zobligowany do zapłaty podatku od nadwyżki sumy pożyczek ponad 9637 zł (czyli 363 zł × 2%).

4. "Duża pożyczka rodzinna"

Zwolnieniu podlegają także pożyczki udzielane w formie pieniężnej na podstawie umowy zawartej pomiędzy małżonkiem, zstępnymi, wstępnymi, pasierbem, zięciem, synową, rodzeństwem, ojczymem lub macochą, a przekraczające kwotę wskazaną w punkcie powyżej, czyli 9637 zł. Jak widać, katalog uprawnionych pokrywa się niemal całkowicie z I grupą podatkową - wyłączeniu podlegają tylko teściowie. Co ciekawe, pożyczki te nie podlegają ograniczeniu kwotowemu! Warunkiem formalnym uzyskania zwolnienia jest jednak:

l złożenie właściwemu organowi podatkowemu w ustawowym terminie 14 dni deklaracji PCC,

l udokumentowanie otrzymania (przez biorącego pożyczkę) pieniędzy na rachunek bankowy albo rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub udokumentowanie otrzymania pożyczki przekazem pocztowym.

Obowiązki te dotyczą jednak tylko pożyczek przekraczających kwotę 9637 zł. Niespełnienie wskazanych wymogów może pociągnąć za sobą bardzo bolesne skutki. Ustawodawca postanowił, iż w sytuacji gdy pożyczkobiorca powoła się (przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego) na fakt zawarcia umowy pożyczki, nie spełniwszy jednocześnie któregoś z powyższych wymogów, stawka podatku wyniesie aż 20%.

Jest to jeden z dwóch przypadków możliwości zastosowania sankcyjnej stawki pcc.

Drugi dotyczy sytuacji, gdy przed organem podatkowym (organem kontroli skarbowej) podczas czynności sprawdzających, postępowania podatkowego (kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego) podatnik powoła się na fakt zawarcia umowy pożyczki, a należny podatek od tych czynności nie został zapłacony - również wówczas stawka podatku wynosi 20%.

PRZYKŁAD

Pan Adam jako pożyczkobiorca zawarł ze swoim ojcem umowę pożyczki na kwotę 20 000 zł. Kwota została wpłacona na konto bankowe pana Adama. Deklaracja PCC została złożona 14 dnia od daty zawarcia umowy. Jednocześnie pan Adam otrzymał od siostry pożyczkę w kwocie 9000 zł w gotówce. W tym przypadku niespełniony został wymóg właściwego udokumentowania otrzymania pożyczki. Pan Adam nie będzie jednak musiał płacić podatku od żadnej z zawartych umów. W przypadku pierwszej umowy dopełnione zostały wszelkie ustawowe wymogi, tj. złożono deklarację PCC, pieniądze wpłynęły na konto bankowe. Z kolei w przypadku pożyczki od siostry stanie się tak, ponieważ kwota pożyczki pozwala na zakwalifikowanie jej jako "małej pożyczki rodzinnej" (do 9637 zł), gdzie brak udokumentowania otrzymania pieniędzy na rachunek bankowy (...) nie będzie miał znaczenia.

5. "Pożyczki funduszowe"

Zwolnieniu podlegają także pożyczki udzielane z kas lub funduszów zakładowych, funduszów związków zawodowych, pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, koleżeńskich kas oszczędnościowo-pożyczkowych działających w wojsku oraz z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jak też z utworzonych innych funduszy celowych.

6. Sprzęt rehabilitacyjny

Zwolnienie obejmuje również podmioty, zawierające umowę pożyczki w celu nabycia na potrzeby własne sprzętu rehabilitacyjnego (wózki inwalidzkie, motorowery, motocykle lub samochody osobowe), zaliczone, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, do grupy osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności bez względu na rodzaj schorzenia, oraz osoby o lekkim stopniu niepełnosprawności w związku ze schorzeniami narządów ruchu (art. 8 pkt 6).

Autor: Paweł Muż
Źródło: Monitor Księgowego Nr 016/2007 z dnia 2007-08-20

Kredyt konsolidacyjny zamiast kilku pożyczek

2007-08-31T12:37:00.001-07:00

Przykładowe korzyści z konsolidacji kredytów konsumpcyjnychZamieniając drogie pożyczki konsumenckie na kredyt konsolidacyjny, możemy płacić ratę niższą o ponad połowę. Łączne odsetki mogą być jednak wyższe.

Kredyt konsolidacyjny może być dobrym wyjściem dla osób, które posiadają kilka drogich kredytów i pożyczek jednocześnie. Zamiana na jeden zabezpieczony hipoteką, o dłuższym okresie spłaty, może pomóc w obniżeniu miesięcznych rat.

Przede wszystkim dlatego, że kredyt konsolidacyjny jest tańszy niż konsumencki, a poza tym jego czas spłaty może być znacznie wydłużony. Przy podejmowaniu decyzji, czy opłaca się zrolować drogie kredyty jednym konsolidacyjnym, warto porównać oszczędności odsetkowe. Nie w każdym przypadku jest to opłacalne. Nie należy ponad miarę wydłużać spłaty kredytu konsolidacyjnego. Znikną wówczas oszczędności na odsetkach, ponieważ ich łączna wysokość w przypadku kredytu spłacanego przez 10 czy 20 lat może być wyższa niż dla krótkoterminowych kredytów konsumpcyjnych gotówkowych czy ratalnych.

Warto pamiętać, że kredyt konsolidacyjny jest rodzajem hipotecznego, ale jego oprocentowanie jest z reguły wyższe od standardowych kredytów na zakup mieszkania lub domu. W niektórych bankach zależy od rodzaju zamienianych kredytów.

Relacja kredytu do wartości nieruchomości zależy od waluty kredytu i wysokości maksymalnej kwoty kredytu, a także od rodzaju konsolidowanych kredytów. Jeśli duży udział ma kredyt mieszkaniowy, w niektórych bankach może ona sięgnąć nawet 100 proc. zabezpieczenia.

Monika Krześniak

Gazeta Prawna

OPINIA EKSPERTA

DARIUSZ MAKOSZ

doradca finansowy

Kilka kredytów można zastąpić jednym - konsolidacyjnym. Najczęściej niezbędne jest jednak zabezpieczenie na nieruchomości. W zamian bank może zaoferować niskie oprocentowanie i możliwość rozłożenia spłaty nawet na kilkadziesiąt lat. Wysokość kredytu pod hipotekę uzależniona jest od wartości nieruchomości, stanowiącej jego zabezpieczenie i przeważnie nie przekracza 80 proc. ceny mieszkania lub domu.

Pożyczka prawie na każdy cel

2007-08-24T13:31:00.000-07:00

Potrzebujesz pożyczki – najlepiej kilkudziesięciu tysięcy złotych – na dobrych warunkach. Mógłbyś udać się do pierwszego lepszego banku, ale wolałbyś nie precyzować celu kredytu i przy okazji nie płacić za niego kilkunastu procent w skali roku. Jeśli dysponujesz nieruchomością, która mogłaby być zabezpieczeniem dla banku, skorzystaj z pożyczki hipotecznej. Zaoszczędzisz przynajmniej kilka procent.

^Źródło:^{Doradcy Finansowi Open Finance}

Pożyczka hipoteczna to kredyt na dowolny cel pod zastaw nieruchomości. W porównaniu do standardowej pożyczki gotówkowej, pożyczka pod hipotekę jest zdecydowanie tańsza, ale za to więcej kosztuje ustanowienie jej zabezpieczenia.

Wysokość pożyczki hipotecznej, poza możliwościami finansowymi kredytobiorcy, uzależniona jest od wartości nieruchomości. Na dowolny cel możemy zadłużyć się do 80 proc. wartości mieszkania. Przykładowo, jeśli nasza nieruchomość wyceniana jest na 250 tys. PLN, to maksymalna wartość pożyczki wyniesie 200 tys. PLN – przy założeniu, że bank udzieli nam kredytu do 80 proc. ceny mieszkania.

Pożyczone pieniądze będziemy mogli oddawać nawet przez 30 lat, jednak standardowo banki proponują krótsze terminy spłaty niż w przypadku kredytów hipotecznych na cele mieszkaniowe.

Zaciągając pożyczkę hipoteczną nie musimy precyzować jej celu, a więc teoretycznie pieniądze możemy wykorzystać w dowolny sposób. W praktyce jednak większość banków zastrzega w umowach, że kredytem nie można finansować działalności gospodarczej.

Zatem dla firmy lepiej wybrać inną formę kredytowania, ale pożyczka hipoteczna z pewnością będzie dobrą alternatywą np. dla stosunkowo drogich kredytów samochodowych. Korzystając z pożyczki możemy obniżyć koszt raty kredytu przez wydłużenie okresu jego spłaty (kredyty samochodowe udzielane są bowiem maksymalnie na kilka lat).

Doradcy Finansowi Open Finance
www.open.p

Pożyczka na wakacje

2007-08-21T09:56:00.000-07:00

Wakacyjne zakupy można opłacić kartą kredytowa, debetową lub po prostu gotówką pożyczoną w banku.

Jeżeli brakuje oszczędności, na urlop można pojechać za pożyczone pieniądze. Niektóre banki od początku wakacji rozpoczęły sprzedaż tzw. kredytów letnich. Są to kredyty sezonowe (ich nazwa zmienia się w zależności od pory roku), które nie różnią się niczym od zwykłych kredytów gotówkowych. Można je dostać praktycznie w każdym banku. Ich specyfika polega na tym, że można je przeznaczyć na dowolny cel (w przeciwieństwie do kredytów mieszkaniowych czy samochodowych, które mają określony przedmiot kredytowania, a tym samym zabezpieczenia spłaty). Kredyty gotówkowe są drogie (oprocentowanie błyskawicznych kredytów może sięgać nawet ponad 20%, chociaż z reguły są one tańsze – w granicach 10–15%). Zabiegi o taki kredyt najlepiej zacząć od banku, w którym mamy rachunek osobisty. Zdarza się, że oferuje on tańszą pożyczkę dla swoich klientów. Tak jest np. w PKO BP, w którym można liczyć na niższe opłaty i prowizje. Kredyty gotówkowe udzielane są szybko, gdyż banki ograniczyły do minimum formalności związane z ich przyznaniem. Udzielane są zwykle na rok (oczywiście, w niektórych bankach można dostać je nawet na pięć lat). Uproszczone formalności nie oznaczają wcale, że bank nie sprawdzi naszej zdolności kredytowej: trzeba będzie dostarczyć zaświadczenie z pracy o wysokości zarobków, poinformować o zobowiązaniach kredytowych. Banki określają minimalny pułap dochodów, od którego można ubiegać się o pożyczkę gotówkową.

Bardziej opłacalna może okazać się pożyczka w koncie. Chociaż również wysoko oprocentowana, ma jednak swoje zalety – odsetki płacimy tylko za wykorzystaną część kredytu, a nie za całą pulę, jak w przypadku pożyczki gotówkowej. Na wakacjach możemy też skorzystać z karty kredytowej. Niektóre banki rozdają je za darmo (nic nie płacimy jednak tylko za pierwszy rok użytkowania karty), do tego – w ramach promocji – wydłużają okresy bezodsetkowe (grace period), w którym nie płacimy prowizji od zaciągniętego kredytu na karcie. W normalnych warunkach wynosi on 50–55 dni, w promocji może sięgnąć nawet trzech miesięcy. Tak jest np. w Citibanku Handlowym. Z kolei bank Millennium daje na pół roku bardzo niskie oprocentowanie – zaledwie w wysokości 9,9%.

Karta kredytowa przydaje się jednak tylko do płatności bezgotówkowych (za towary i usługi) lub w Internecie (jeżeli jest to karta wypukła). Nie opłaca się nią wypłacać gotówki, gdyż w tym przypadku nie obowiązuje grace period. Oznacza to, że w momencie wypłacenia pieniędzy w bankomacie, od razu bank nalicza nam bardzo wysokie odsetki.

Do wypłat gotówkowych używajmy tylko kart debetowych. Jednak żeby z nich skorzystać, musimy mieć pieniądze na koncie. Karty debetowe są bezpośrednio powiązane z naszym rachunkiem.

źródło: http://www.gu.com.pl

Umorzenie rodzinnej pożyczki bez podatku

2007-08-20T13:58:00.001-07:00

Rzeczpospolita Prawo co dnia z dnia 2007-05-16
Konrad Piłat

Dokumentacja podatkowa umowy pożyczki

2007-08-19T09:35:00.001-07:00

Dla efektywnego prowadzenia działalności gospodarczej i zbudowania silnej pozycji rynkowej konieczne jest, by przedsiębiorstwo dysponowało określonymi środkami finansowymi. Niejednokrotnie kapitał własny okazuje się być niewystarczający dla realizacji bieżących potrzeb firmy czy też zaplanowanych inwestycji. Pojawia się wówczas celowość sięgnięcia po zewnętrzne źródła finansowania. W przypadku funkcjonowania przedsiębiorstwa w ramach grupy kapitałowej często najszybszym i najłatwiejszym sposobem uzyskania potrzebnych środków pieniężnych jest pożyczka od podmiotu powiązanego. Z uwagi na powszechność występowania tego typu transakcji pomiędzy podmiotami zrzeszonymi w grupie, są one przedmiotem szczególnego, odrębnego uregulowania, a jednocześnie obszarem wzmożonego zainteresowania organów podatkowych.

Umowę pożyczki zakwalifikować należy jako usługę finansową, w związku z czym obowiązuje przewidziany dla usług próg 30 tys. EURO w roku podatkowym. Do opracowania dokumentacji podatkowej dla takiej transakcji zobowiązane są oba podmioty powiązane będące stroną zawartego kontraktu.

Dokonując analizy funkcji wykonywanych przez strony umowy pożyczki w dokumentacji podatkowej należy wskazać typowe dla tej transakcji funkcje pożyczkodawcy - przeniesienie własności przedmiotu pożyczki i jego wydanie (tj. przekazanie środków pieniężnych na wskazane konto pożyczkobiorcy w terminie określonym umową), oraz pożyczkobiorcy - zwrot kwoty uzyskanej tytułem pożyczki wraz z oprocentowaniem, na zasadach określonych w umowie.

W dokumentacji podatkowej uwzględnić należy także angażowane przez strony transakcji aktywa oraz rozkład podejmowanego przez nie ryzyka. Analiza wykorzystywanych w transakcji aktywów pozwala zauważyć, iż są nimi głównie, w przypadku pożyczkodawcy - środki pieniężne stanowiące przedmiot transakcji, a w przypadku pożyczkobiorcy - środki finansowe przeznaczone na spłatę należności głównej i ewentualnych odsetek.

Rozkład podejmowanego przez strony pożyczki ryzyka uzależniony jest od warunków, na jakich została udzielona pożyczka. Po stronie pożyczkodawcy niewątpliwie najistotniejsze jest ryzyko związane z zaistnieniem u kontrahenta problemów finansowych, co może skutkować brakiem zwrotu kwoty pożyczki bądź też jej nieterminowym zwrotem. Zdarza się, iż otrzymanie potrzebnych środków finansowych przez pożyczkobiorcę zostaje uzależnione od ustanowienia przez niego stosownych zabezpieczeń. W przypadku braku zwrotu uzyskanych kwot pojawi się wówczas po stronie pożyczkobiorcy ryzyko związane z realizacją przez pożyczkodawcę uprawnień wynikających z realizacji instrumentu zabezpieczającego. Uzyskanie pożyczki w walucie obcej wiąże się dla pożyczkobiorcy z ryzykiem walutowym. Wskazać także należy, że często w praktyce pożyczka jest oprocentowana według zmiennej stopy oprocentowania (np. odsetki naliczane na podstawie stopy EURIBOR). W takiej sytuacji obie strony transakcji ponoszą ryzyko zmiany stóp procentowych.

W opracowywanej dokumentacji podatkowej w punkcie dotyczącym określenia wszystkich przewidywanych kosztów związanych z transakcją, po stronie pożyczkodawcy wskazać należy koszty pozyskania środków pieniężnych przeznaczonych na pożyczkę dla powiązanego kontrahenta. Obejmują one koszty zamrożenia własnych środków pieniężnych lub pozyskania i obsługi środków pozyskanych z zewnętrznych źródeł finansowania.

Przewidywane koszty pożyczkobiorcy to przede wszystkim wydatki związane z zapłatą odsetek. W grę wchodzą również koszty związane z opłatami bankowymi, a więc wszelkiego rodzaju prowizjami i opłatami, odnoszącymi się do przekazywanych środków pieniężnych z tytułu spłat odsetek na rachunek bankowy pożyczkodawcy, a także podejmowanych środków pieniężnych pochodzących z pożyczki. W przypadku zabezpieczenia zwrotu pożyczki dodatkowo wskazać należy koszty związane z jego ustanowieniem.

Obligatoryjnym elementem dokumentacji podatkowej jest wskazanie formy i terminu zapłaty. W odniesieniu do transakcji pożyczki termin zapłaty precyzuje najczęściej zawarta pomiędzy stronami umowa. Jeżeli terminu spłaty nie oznaczono, wówczas - stosownie do postanowień art. 723 k.c. - dłużnik zobowiązany jest zwrócić pożyczkę w terminie sześciu tygodni po wypowiedzeniu przez dającego pożyczkę. Zapłata należności z tytułu udzielonej pożyczki następuje zwykle w drodze przelewu na rachunek bankowy pożyczkodawcy, choć dopuszczalne są oczywiście również i inne formy rozliczeń, np. kompensata.

W celu minimalizacji ryzyka zakwestionowania przyjętego sposobu kalkulacji ceny w odniesieniu do udzielenia pożyczki, określając wysokość wynagrodzenia za tego rodzaju usługę, strony transakcji powinny mieć na uwadze § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z 10.10.1997 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników [1]. Stosownie do powołanego przepisu, rynkowym wynagrodzeniem w tego rodzaju transakcjach są odsetki lub prowizja, jakie uzgodniłyby za taką usługę finansową, świadczoną na porównywalnych warunkach, podmioty niezależne. Wartość rynkowa odsetek jest zaś określana na podstawie wysokości najniższych odsetek, jakie dany podmiot musiałby zapłacić podmiotowi niezależnemu za uzyskanie kredytu (pożyczki) na podobny okres w porównywalnych warunkach. Bazą dla dokonanego porównania powinny być więc warunki pożyczek (kredytów) udzielanych podmiotom gospodarczym, jakie były proponowane w danym okresie przez niezależne instytucje finansowe działające na określonym rynku (np. banki).

W dokumentacji podatkowej, w punkcie dotyczącym metody kalkulacji ceny, należy wykazać, iż zastosowane oprocentowanie nie odbiega od wysokości proponowanej przez banki, przy czym dla oceny umowy znaczenie ma całokształt jej warunków, nie tylko sama wysokość odsetek. Tym samym istotnym argumentem, przemawiającym za zaciągnięciem pożyczki od podmiotu powiązanego, jest np. brak zabezpieczeń lub opłat dodatkowych (na ogół, w przeciwieństwie do banków, powiązani pożyczkodawcy ich nie wymagają).

Mimo iż opisanie wpływu strategii i innych czynników cenotwórczych na wartość transakcji jest elementem fakultatywnym dokumentacji podatkowej, to jednak niejednokrotnie zamieszczenie takich informacji w opracowywanym dokumencie będzie bardzo wskazane. Tylko tytułem przykładu można tu wskazać na przypadki firm, których działalność charakteryzuje sezonowość produkcji. Istotnym instrumentem podtrzymującym płynność finansową takich przedsiębiorstw jest odpowiednie zarządzanie własnymi aktywami pieniężnymi oraz korzystanie z preferencyjnych kredytów i pożyczek. Uzyskanie w okresie pozaprodukcyjnym dodatkowych środków finansowych od instytucji bankowych może się okazać utrudnione lub nieopłacalne. Dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania firmy jedynym rozwiązaniem staje się wówczas pozyskanie środków finansowych od podmiotu powiązanego na preferencyjnych warunkach podyktowanych specyfiką działalności przedsiębiorstwa.

W odniesieniu do umów dotyczących świadczeń (w tym usług) o charakterze niematerialnym koniecznym elementem dokumentacji podatkowej powinno być określenie oczekiwanych przez podmiot obowiązany do jej sporządzenia korzyści związanych z realizacją transakcji. W przypadku umowy pożyczki obowiązek taki ciążyć będzie na pożyczkobiorcy. Istotne korzyści związane najczęściej z uzyskaniem pożyczki od podmiotu powiązanego to przykładowo:

możliwość uzyskania środków finansowych w szybki i niezbiurokratyzowany sposób (bez konieczności badania zdolności kredytowej pożyczkobiorcy),
brak zabezpieczeń pożyczki,
brak dodatkowych opłat lub prowizji.

Podsumowując powyższe rozważania warto zaznaczyć, iż szereg powołanych powyżej uwag, w tym dotyczących sposobu ustalenia wynagrodzenia, znajdzie także odpowiednie zastosowanie do transakcji polegających na udzieleniu gwarancji czy też poręczenia.

Dz.U. 1997 nr 128 poz 833

Ewa Ścierska
Paweł Babicz

źródło: http://e-rachunkowosc.pl/artykul.php?view=732

Pożyczki gotówkowe

2007-08-17T13:11:00.000-07:00

Pożyczka gotówkowa daje możliwość dokonywania zakupów, których wysokość przekracza nasze aktualne zasoby pieniężne. W Polsce instytucją finansową, do której udajemy się coraz częściej po kredyt, stały się banki. Niewiele bowiem przedsiębiorstw oferuje swoim pracownikom symbolicznie oprocentowane kredyty- dzieje się tak w firmach finansowanych z budżetu, gdzie tworzy się kasy zapomogowo- pożyczkowe.

Jednocześnie uzyskanie kredytu w banku wiążę się z określonymi wymogami, dlatego też hasła reklamowe „pożyczka w 24 godziny” należy rozumieć w ten sposób, że takiego czasu bank potrzebuje na zweryfikowanie wiarygodności swojego ewentualnego klienta. Z drugiej strony należy pamiętać, że kredyt jest produktem rynkowym i nie otrzymujemy go za darmo- jeśli mamy stałe dochody i nie zalegamy ze spłatą żadnych zobowiązań, możemy swobodnie wybierać wśród pożyczek bankowych, kierując się nie tyle łatwością ich uzyskania, ile kosztem, który poniesiemy, korzystając z udostępnionych nam pieniędzy.

Kredyt gotówkowy charakteryzuje się tym, że nie jest powiązany z naszym rachunkiem osobistym, nie wymaga tego, byśmy mieli w danym banku konto oraz możemy go przeznaczyć na dowolny cel- w przeciwieństwie na przykład do kredytów ratalnych. Gdy poszukujemy takiej pożyczki, musimy jednak rozważyć w pierwszej kolejności ofertę banku, w którym posiadamy konto indywidualne, gdyż dla swoich stałych klientów banki stosują zazwyczaj uproszczoną procedurę przyznawania kredytu oraz niższe oprocentowanie. Jego koszt zmniejsza się też o kwotę przelewów, ponieważ środki są odbierane wprost z konta w ramach przelewów wewnątrzbankowych.

Załóżmy jednak, że oferta naszego banku nie satysfakcjonuje nas, albo że już z niej skorzystaliśmy, a potrzebujemy gotówki. Poszukujemy wtedy innych ofert, ale raczej trudno odwiedzać wszystkie banki i szczegółowo zapoznawać się z ich ofertami.

Kiedy pożyczamy pieniądze z banku, oznacza to, że kupujemy możliwość korzystania z nich przez określony czas, dlatego dokładnie przeanalizujmy, ile za to zapłacimy.

Należy przeanalizować także najważniejsze zasady dotyczące ich udzielania, oprocentowanie i prowizję, a także konsekwencje, które nas czekają, gdy kredytu w terminie nie spłacimy.

Oprocentowanie stałe czy zmienne?

Jeżeli zdecydujemy się na oprocentowanie stałe, mamy pewność, że wysokość odsetek, jakie zapłacimy za korzystanie z kredytu, nie ulegnie zmianie. Stanowi to zabezpieczenie przed wzrostem stóp procentowych, ale równocześnie sprawia, zwłaszcza w przypadku kredytu rozłożonego na długi czas, że w momencie obniżenia stóp procentowych przez banki, będziemy musieli spłacać kredyt droższy niż aktualnie zaciągane. Kiedy przyjrzymy się ofertom banków, zauważymy, że kredyty o stałym oprocentowaniu proponowane są na okres maksymalnie 5 lat, zaś w przypadku dłuższych okresów spłaty dominuje oprocentowanie zmienne. Można wnioskować stąd, że przy kredytach krótkoterminowy bezpieczne jest oprocentowanie stałe.

Natomiast oprocentowanie zmienne kredytu spowoduje, że wysokość odsetek będzie uzależniona od sytuacji na rynku- gdy stopy procentowe ulegną obniżce, potanieje nasz kredyt, ale stanie się odwrotnie, kiedy podrożeją. Decyzję o wyborze tej formy oprocentowania winniśmy uzależnić więc od sytuacji na ryku bankowym- informacje znajdziemy w czasopismach i na stronach finansowych w Internecie.

Złotówki albo waluta obca.

Kredyty złotówkowe są wyżej oprocentowane niż walutowe. Wynika to z tego, że banki muszą liczyć się z tak zwanym ryzykiem walutowym, które powstaje w wyniku wahań wartości określonej waluty w stosunku do dolara, dlatego kredyt gotówkowy jest dla nas bezpieczniejszy, ale nie znaczy to wcale, że za każdym razem bardziej opłacalny, ponieważ w przypadku spadku kursu danej waluty, zwrócimy mniej pieniędzy bankowi (więcej o walutach wymienialnych w artykule Lokaty walutowe).

Raty równe (stałe, annuitetowe ) i raty malejące.

Banki proponują te dwie zasady spłaty kredytu. Przy ratach malejących odsetki naliczane są od równomiernie spłacanego kapitału, co oznacza, że w miarę upływu czasu są one coraz niższe, na przykład dla kwoty 1000 zł, przy oprocentowaniu 20%, w pierwszym miesiącu zapłacimy 100 zł, w następnym 98,61, ale ostatnia rata wyniesie 84,72 zł. Kwoty poszczególnych spłat wyznacza się, dzieląc pożyczoną sumę przez liczbę miesięcy (rat spłaty). W tym wypadku otrzymamy 83,33- jest to rata kapitałowa (część kwoty kredytu, który zaciągnęliśmy). Następnie dodajemy do niej ratę odsetkową, która zależna jest od aktualnego stanu zadłużenia. Możemy ją obliczyć według wzoru:

RO = Ka x s x d / D

gdzie:

RO - rata odsetkowa (zł) , czyli odsetki, które narosły nam od kapitału w okresie pomiędzy spłatami poszczególnych rat, zazwyczaj przez miesiąc: 28-29, 30, 31 dni,

Ka - aktualny stan zadłużenia (zł),

s - stopa procentowa w stosunku rocznym (%),

d - okres pomiędzy spłatami rat (zwykle miesiąc) (dni),

D - faktyczna ilość dni w danym roku (365 lub 366).

Przyjrzyjmy się, jak będzie wyglądała spłata całego kredytu:

Lp.	Pozostało do spłaty	Wysokość raty: RO+RK	Rata kapitałowa: RK	Odsetki: RO
1	1 000,00	100,00	83,33	16,67
2	916,67	98,61	83,33	15,28
3	833,33	97,22	83,33	13,89
4	750,00	95,83	83,33	12,50
5	666,67	94,44	83,33	11,11
6	583,33	93,06	83,33	9,72
7	500,00	91,67	83,33	8,33
8	416,67	90,28	83,33	6,94
9	333,33	88,89	83,33	5,56
10	250,00	87,50	83,33	4,17
11	166,67	86,11	83,33	2,78
12	83,33	84,72	83,33	1,39
	Razem	1 108,33	1 000,00	108,33

Rzeczywisty koszt kredytu (efektywna stopa procentowa) wyniósł więc 10,83%.

Raty równe polegają na tym, że w okresie spłaty ich wysokość nie zmienia się, ale suma spłaconych odsetek będzie wyższa niż w przypadku rat malejących. Przeanalizujmy to również na przykładzie kwoty 1000 zł. Bank obliczy wielkość rat według dość skomplikowanego algorytmu:

R = Ka x S /(1-(1+S)^-n)

gdzie:

R - rata spłaty (zł),

Ka - zadłużenie początkowe (zł),

S - stała,

n - ilość rat,

S = sp x d / D x 100 %

gdzie:

sp - stopa procentowa w stosunku rocznym (%),

d - okres pomiędzy spłatami rat (zwykle miesiąc) (dni),

D - faktyczna ilość dni w danym roku (365 lub 366).

Nas wszakże interesuje, jakie raty będziemy płacić. Obrazuje to poniższa tabela:

Lp.	Pozostało do spłaty	Wysokość raty	Rata kapitałowa	Odsetki
1	1 000,00	92,63	75,97	16,67
2	924,03	92,63	77,23	15,40
3	846,80	92,63	78,52	14,11
4	768,28	92,63	79,83	12,80
5	688,45	92,63	81,16	11,47
6	607,29	92,63	82,51	10,12
7	524,77	92,63	83,89	8,75
8	440,89	92,63	85,29	7,35
9	355,60	92,63	86,71	5,93
10	268,89	92,63	88,15	4,48
11	180,74	92,63	89,62	3,01
12	91,12	92,63	91,12	1,52
	Razem	1 111,61	1 000,00	111,61

W związku z tym, że rata kapitałowa dopasowana jest do odsetek (chodzi o to, by powstały równe wartości - jako suma raty kapitałowej i raty odsetkowej), rośnie ona odwrotnie proporcjonalnie do długości okresu spłaty, gdyż wówczas maleje kwota odsetek, a ideą rat stałych jest ich niezmienność- stąd suma zawsze musi być identyczna. Koszt kredytu w tym przypadku wyniósł 11,16%, jest więc wyższy od kredytu spłacanego w równych ratach o 0,33%.

Wydawałoby się więc, że nie warto spłacać pożyczki w równych ratach. Zależy to jednak od naszej zdolności kredytowej, która liczona jest dla najwyższej raty kredytu i wybór rat malejących, gdy pierwsza płatność jest bardzo wysoka, znacznie obniża naszą zdolność kredytową, co powoduje zmniejszenie kwoty kredytu, o który możemy się ubiegać.

Gdy decydujemy się na raty równe, sytuacja jest przeciwna- zwiększamy naszą zdolność kredytową i dzięki temu kwota kredytu może być wyższa.

Nominalna, efektywna i realna stopa procentowa.

Z powyższych wyliczeń wynika bardzo ważny wniosek. Otóż mylne jest przekonanie, że jeżeli otrzymujemy informację, że oprocentowanie kredytu wynosi 20% od sumy 1000 zł, to będziemy winni bankowi zawsze 1200 zł. Należy bowiem odróżnić nominalną stopę procentową od stopy efektywnej . W pierwszym przypadku podana jest wysokość odsetek, które zapłacilibyśmy na koniec okresu rocznego, czyli wtedy, gdybyśmy nie spłacali kredytu co miesiąc. Natomiast w drugim odsetki naliczane są nie od całości pożyczonej kwoty, ale od naszego aktualnego zadłużenia.

W terminologii bankowej spotkamy się jeszcze z określeniem realnej stopy procentowej , która uwzględnia inflację, czyli spadek siły nabywczej pieniądza. Można ją skalkulować , dzieląc różnicę stopy procentowej kredytu i stopy inflacji przez sumę 100+stopa inflacji, według wzoru:

(Ok-I / 100+I) x 100%

gdzie:

Ok- oprocentowanie kredytu,

I- inflacja.

Przy założeniu, że oprocentowanie kredytu wynosi 20%, a inflacja 2%, realne oprocentowanie kredytu wyniesie: 20%-2%= 18%: 100+2%= 17,6%. Oczywiście obliczenie to winno uwzględniać inflację miesięczną lub uśrednioną roczną oraz stopę efektywną kredytu.

Pozostałe koszty kredytu.

To jednak nie wszystkie opłaty, których bank zażąda, przyznając nam kredyt. Przy wyliczaniu efektywnej stopy procentowej będziemy musieli wziąć pod uwagę jeszcze kilka czynników:

opłatę za rozpatrzenie wniosku kredytowego,
prowizję za udzielenie pożyczki, wyrażoną w procentach od kwoty kredytu (najczęściej 1-3%). Pobierana jest ona w całości w momencie uruchomienia środków pieniężnych. W ten sposób, kiedy weźmiemy kredyt w wysokości 1000 zł, to otrzymamy 970-990 zł, ale odsetki będą liczone od całości pożyczonej kwoty;
cenę zabezpieczenia, na przykład weksla lub obowiązkowego ubezpieczenia kredytu,
niekiedy koszt prowadzenia rachunku w danym banku (założenie rachunku może być warunkiem otrzymania kredytu). Nie będziemy jednak płacić wówczas za przelew raty.

Może się również zdarzyć, że zechcemy coś zmienić w umowie kredytowej, na przykład terminy spłat rat kredytu - za każdym razem będzie wiązało się to z dodatkowymi, nieraz znacznymi kosztami.

Warto także przestudiować dokładnie regulamin danego banku, gdyż za nieterminową spłatę zadłużenia mogą być nałożone na nas różne sankcje. Najczęściej są to karne odsetki, a w przypadku zalegania ze spłatą równą wysokości dwóch rat, bank może zażądać zwrotu pozostałej pożyczonej sumy wraz z odsetkami.

Mimo wnikliwej analizy, jakiej poddawana jest nasza zdolność kredytowa, zaciąganie pożyczek w bankach wydaje się korzystniejsze i bezpieczniejsze niż w innych instytucjach finansowych. Obecnie także okres oczekiwania na decyzję kredytową uległ znacznemu skróceniu, a formalności uproszczeniu- najczęściej przedstawiamy zaświadczenie o zarobkach i dokumenty tożsamości. Tylko w przypadku wysokich kredytów wymagani są poręczyciele albo dodatkowe zabezpieczenia.

Zachęcamy Państwa do skorzystania z naszych kalkulatorów kredytowych i zapoznania się z zamieszczonymi na naszej stronie ofertami banków.

źródło: http://www.moneta.pl/artykul/20410/3/Nominalna-efektywna-i-realna-stopa-procentowa.html

Pożyczka hipoteczna

2007-08-16T07:58:00.001-07:00

W odróżnieniu od kredytów pożyczki udzielane są przez banki bez stawiania pożyczkobiorcy wymogu określenia przeznaczenia środków. Oznacza to również, że umowa nie określa dodatkowych procedur związanych ze sprawdzaniem wykorzystania środków. Banki nie kontrolują zatem na jaki cel i w jaki sposób zostaną wykorzystane pożyczone pieniądze, co oznacza dla nich operację bardzo ryzykowną. Dlatego w praktyce najchętniej udzielane są pożyczki jedynie tym, którzy od wielu lat są klientami banku. Okres zwrotu pożyczki zazwyczaj jest dość krótki (1-3 lat), zaś pobierane odsetki są znacznie wyższe niż w przypadku umów kredytowych.

Przeglądając ofertę banków pod kątem znalezienia dodatkowych środków na finansowanie naszej inwestycji warto zatem wiedzieć, iż pod hasłem pożyczka hipoteczna kryje się produkt, który niekoniecznie musi być związany z budową domu lub zakupem nieruchomości – jest to po prostu oferta udostępnienia przez bank środków na dowolne cele – zaś zabezpieczeniem zwrotu pożyczonych środków wymaganym przez bank jest hipoteka. Aktualnie wiele banków oferuje pożyczki hipoteczne, zaś zainteresowanie taką formą pozyskiwania środków szybko rośnie. Coraz więcej osób chce uzyskiwać pożyczki na różne swoje potrzeby pod zastaw posiadanej przez siebie nieruchomości.

źródło: http://www.budujemydom.pl/artykuly/1267_pozyczka_hipoteczna/

Pożyczki, pożyczki gotówkowe.

2007-04-16T03:47:00.003-07:00

Operacje polegające na udzieleniu przez osobę fizyczną lub instytucję określonej kwoty środków pieniężnych lub określonych przedmiotów do dyspozycji pożyczkobiorcy, na czas oznaczony. W przeciwieństwie do kredytu bankowego nie jest wymagane określenie celu na jaki pieniądze zostaną wydatkowane oraz naliczenie i pobranie odsetek. Pożyczki, w odróżnieniu od kredytów, występują w formie gotówkowej.

2007-04-16T03:47:00.001-07:00

Pożyczki, pożyczki gotówkowe - operacje polegające na udzieleniu przez osobę fizyczną lub instytucję określonej kwoty środków pieniężnych lub określonych przedmiotów do dyspozycji pożyczkobiorcy, na czas oznaczony. W przeciwieństwie do kredytu bankowego nie jest wymagane określenie celu na jaki pieniądze zostaną wydatkowane oraz naliczenie i pobranie odsetek. Pożyczki, w odróżnieniu od kredytów, występują w formie gotówkowej.